wtorek, 4 października 2011

Wizyta Srimad BV Sadhu Maharadża

W dniach 1-3 października 2011 gościliśmy w Musułach Śrimad BV Sadhu Maharadża.

Dziękujemy Maharadż za wizytę :-)








piątek, 9 września 2011

Raga-vartma-candrika [Część 7]: Z pragnieniem w centrum

hari_katha_Śrila Bhaktivedanty Narayana Maharaja: Z pragnieniem w centrum:

Tridandiswami Śri Śrimad Bhaktivedanta Narayana Goswami Maharadża
Rozmowy z ISKCON GBC na temat książki Śrila Viśwanatha Cakrawarti Thakura, Raga-vartma-candrika [Część 7]

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Śrila Wiśwanatha Czakrawarti Thakura w dalszym ciągu będzie wyjaśniać pięć aspektów raganuga-bhakti.

Abhista-bhava-mayi. Jakiekolwiek praktyki wykonujemy w czasie naszego sadhana (praktyki wykonywane dla osiągnięcia celu) będą one takie same w czasie sadhya (gdy osiągniemy cel życia, etap siddhi, doskonałości). Sadhaka pamiętają Krysznę, Govindę, zarówno, w czasie sadhana, jak i również w siddha-sarira (w duchowej postaci jako gopi-mandżari). Oba wspomnienia są takie same, lecz jedno jest niedojrzałe, a pozostałe będą dojrzałe. Przedmiot nastroju nigdy się nie zmieni, podobnie jak kirtana nigdy nie będzie zmieniony, czy to na etapie sadhana czy siddha. Zdolności wchłaniania jakie mają sadhaka odnośnie ich konstytucyjnych nastrojów nazywane są abhista-bhava-mayi.



Oni myślą o sobie jako o kisori-gopi (nastoletnich gopi), zaangażowanymi w służbę dla Radhiki. W swojej medytacji, widzą siebie jako panny pasterki robiące piękne girlandy, które następnie przekazują Rupa Mandżari. Z kolei Rupa Mandżari daje te girlandy Lalicie i Viśakhi, a one potem zakładają je na szyję Radhy i Kryszny. Ten rodzaj medytacji nazywa się asta-kaliya-seva lub asta-yami-seva. [* Patrz przypis końcowy 2] Z takimi myślami sadhaka mogą wypowiadać modlitwy Śrila Raghunatha dasa w Vilapa Kusumanjali, a wówczas w ich siddha-seva będą rzeczywiście zaangażowani w taki rodzaj seva. Więc tu nie ma zmian. To jest tylko kwestia fazy niedojrzałej lub dojrzałej. To się nazywa abhista-bhava-mayi. Rozważmy teraz drugą zasadę abhista-bhava-sambandhi. Wszystko ma dwie przyczyny: upadhana-karana [główny, znaczący element sprawczy] i nimitta-karana. Znasz znaczenie tych dwóch słów?

Dhanurdhara Swami: Przyczyna materialna...

Śripad Tamal Krsna Goswami: I przyczyna sprawcza. Przyczyna materialna i przyczyna sprawcza.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Jakie jest znaczenie sprawcza?

Dhanurdhara Swami: Sprawca i …

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Urzyjmy przykładu glinianego naczynia. Ziemia, zarówno surowa jak i wypalona, jest upadhana, a człowiek jest nimitta.

Śripad Tamal Krsna Goswami: Garncarz.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Możemy również posłużyć się przykładem nici, lub innego materiału. One są upadhana-karana.

Śripad Tamal Krsna Goswami: Bezpośrednią przyczyną?

Śrila Narayana Goswami Maharadża: W sprawie kosmicznego stworzenia, Karanadakasaiyi-Wisznu jest nimitta-karana a Advaita Acarya jest upadhana-karana. Czy rozumiesz? * [Zobacz przypis 2].


Śripad Tamal Krsna Goswami: Niedawno uczyliśmy o tym na klasach z Brahma-samhity.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Stworzenie świata materialnego ma dwie przyczyny - nimitta i upadhana - z tego upadhana jest ważniejsza. Składnikiem lub najważniejszą przyczyną (upadana) jest prakrti a znaczącą przyczyną (nimitta) jest Karanadakasayi-Wisznu.
Tutaj w Raga-vartma-candrika, Śrila Viśwanatha Cakrawarti Thakura mówi nam o upadhana-karana (głównej przyczynie) pragnienia. Jedną ze znaczących przyczyn jest śrawanam, słuchanie o Krysznie od naszego diksza- lub sziksa-guru: o Krysznie, który jest pięknym młodzieńczo i który wygląda bardzo słodko, gdy trzyma flet przy swoich ustach, i który inspiruje gopi-prema. Guru powie nam również o tych szczególnych gopi, a mianowicie o Rupa Mandżari i wszystkich innych mandżari Śrimati Radhiki, które są asraya (siedzibą) tej gopi-prema, do której dążymy. Powinniśmy o nich pamiętać i mówić o wszystkich ich czynnościach, tak samo jak powinniśmy odwiedzić wszystkie miejsca ich rozrywek.

Burijana dasa: Lila-sthana.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Powinniśmy iść do lila-sthana, miejsca ich rozrywek, takich jak Radha-Kunda, Syama-kunda, Giriraja Govardhana, Wrindawan i Vamsivata. Taka służba oddania jest upadhana-karana, są to najważniejsze praktyki, które szybko doprowadzą nas do naszego celu.

Śripad Tamal Krsna Goswami: A nimitta?

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Miałem właśnie powiedzieć; niektóre praktyki są nimitta-karana, tak jak nakładanie tilaka, noszenie …

Śripad Tamal Krsna Goswami: Kanti-mala.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Noszenie kanti-mala, przyjmowanie sannjasy i noszenie szafranowych tkanin. Śrila Wiśwanatha Czakrawarti Thakura stopniowo nam ten temat wyjaśnienia. Niektóre praktyki są upakarak. Czy znasz znaczenie upakarak?

Burijana dasa: Podstawowe. Czy "podstwowe" jest właściwym tłumaczeniem dla tego słowa? Podstawowe oznacza "całkowicie niezbędne".

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Upakarak oznacza, że jeśli zaangażujesz się w te praktyki to twoja bhakti będzie postępować, możesz zyskać, a jeśli się nie zaangażujesz, to będziesz przegranym. Takie praktyki to czytanie Śrimad Bhagavatam i podobnej literatury Vaisnava. [Upakarak oznacza "korzystne", a zatem dotyczy zarówno praktyk upadhana-karana jak i nimitta-karana.] Gurupadasraya (przyjęcie schronienia bona fide guru), mantra-dżapa (śpiewanie mantr), dhjana (medytacja), słuchanie i pamiętanie - praktyki te są bhava-sambandhi upadhana-karana. Praktyki te są niezbędne i we wszystkich takich praktykach niezbędne jest trzymanie w centrum korzenia bhavy względem którego mamy pragnienie - dasya, sakhya, vatsalya lub madhurya. W sadhana (na etapie praktyki), ta bhava (abhista-bhava) jest niedojrzała, ale na etapie siddha (etap doskonałości) jest już ona dojrzała.

Śripad Tamal Krsna Goswami: Nadal jednak, idea upadhana i nimitta nie jest jeszcze jasna.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Po pierwsze jest bhava-mayi, rzeczywiste pragnienie tego nastroju: mandżari-bhava. Następnie jest bhava-sambandhi, która jest upadhana-karana - podejmowanie takich zasadniczych działań, które szybko doprowadzą nas do tego nastroju. Bez gurupadasraya, nie można osiągnąć tego pragnienia. Słuchanie od Śri Guru i służenie mu są niezbędnymi praktykami, i dlatego nazywane są upadhana-karana, bhava-sambandhi.

Należy pamiętać gopala-mantra, kama-gayatri i mantrę Śri Caitanyi Mahaprabhu, gdyż wszystkie są bhava-sambandhi. Czy kiedy pamiętamy klim gauraya svaha to wypowiadamy tylko słowa? W naszych sercach powinno pojawić się, że Caitanya Mahaprabhu jest samym Kryszną i że Jego życzliwość jest bezpodstawna. On zawsze jest w nastroju aby dać kriszna-prema poprzez Jego mantrę, klim gauraya svaha. Temu Gaurandze, w celu osiągnięcia służby dla Niego, oferujemy się poprzez słowo svaha. Dlatego też zaleca się intonować wszystkich mantry gayatri, dane nam przez guru - trzy razy każdego dnia. Jest to również upadhana-karana. Musimy to robić.

nijabhista krsna-prestha pacheta' lagiya
nirantara seva kare antarmana hana

"W rzeczywistości mieszkańcy Vrndavany są bardzo drodzy Krysznie. Jeśli ktoś chce pełnić spontaniczną miłosną służbę, musi podążać za mieszkańcami Vrindavany i bezustannie wykonywać służbę oddania w swoim umyśle. (Śri Caitanya-caritamrita, Madhya-lila 22.159)

Zgodnie z wewnętrznym pragnieniem podążając za ukochanymi towarzyszami Kryszny, sadhaka zawsze intonuje maha-mantrę. To jest upadhana-karana - nie tylko śpiew, ale pamiętanie o cechach kriszna-nama. Jakich cechach? Cechach Rama [w rozumieniu Radha-Ramana] w "Hare Rama, Hare Rama, Rama Rama, Hare Hare". W "Hare Kryszna", "Hare" to Śrimati Radhika. Harati kunje itik hare krsnam harati. Oznacza to, że Kryszna jest atrakcyjny dla wszystkich, ale Śrimati Radhika przyciąga Krysznę i urzeka go w nikundża. Dlatego jest Madana-mohana Mohini, czarodziejką tego który oczarowuje samego Kupidyna. Rozmyślając w ten sposób, śpiewamy harinama.

Hare Kryszna maha-mantry to siddha-mantra, a zatem wraz z jej intonowaniem nie muszą być wykonywane anusthana (ceremonie) i purascarana (wstępne oczyszczające procedury). Śpiewanie mantry w ten sposób jest praktyką bhava-sambandhi (to praktyka, która szybko daje jej wykonawcy upragniony cel), a więc takie śpiewanie to upadhana-karana (podstawowe praktyki). Czynności nimitta-karana nie są bhava-sambandhi.

Śrila Wiśwanatha Czakrawarti Thakura wyjaśnia asta-dasaksya (osiemnaście sylab) mantrę i dasaksya (dziesięcio-sylabową) mantrę, jaką Caitanya Mahaprabhu otrzymał od swego Gurudeva. Wraz z klim krsnaya govindaya, mantra jest asta-dasaksya, a tylko z gopijana vallabhaya svaha jest to mantra dasaksya.

Śripad Tamal Krsna Goswami: Czy mógłbyś proszę, jeszcze wyjaśnić ostatnią rzecz którą właśnie powiedziałeś?

Burijana dasa: Mantrę, którą Mahaprabhu otrzymał?

Śripad Tamal Krsna Goswami: Co oznacza dasaksya?

Śrimad Bhaktivedanta Narayana Maharaja: Gopijana-vallabhaya svaha to mantra dasakshya.

Śripad Madhava Maharaja: Mantra dziesięciosylabowa.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Bez Klim.

Śripad Tamal Krsna Goswami: Co to ​​za mantra?

Śrimad Bhaktivedanta Narayana Maharaja: Twój Guru dał ci to i ja również to daję: gopijana-vallabhaya svaha.

Śripad Tamal Krsna Goswami: Ale nie klim.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Klim nie jest wliczany w dziesięć sylab, jest oddzielne. To jest bija-mantra, bija sama w sobie jest mantrą i w połączeniu z innymi sylabami.

Śripad Tamal Krsna Goswami: Co się stało z krsnaya govindaya?

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Wraz z tymi dwoma słowami i klim, mantra staje się osiemnastosylabowa.

Niektóre osoby mówią, że są dwadzieścia cztery sylaby w kama-gayatri, a inni mówią, że jest ich dwadzieścia sześć, ale kiedy Radhika dała poprawną informację we svapna (śnie) …

Burijana dasa: We śnie Wiśwanatha Cakravarti…

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Wtedy wiedział…

Śripad Tamal Krsna Goswami: Dwadzieścia cztery i pół sylaby. On wiedział, co było tą pół-sylabą.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Zarówno te mantry są bhava-sambandhi, jak i słuchanie oraz mówienie o Krysznie i Jego bliskich jest również bhava-sambandhi.

Śrila Wiśwanatha Czakrawarti Thakura mówi, że w raganuga istnieją dwie podstawowe czynności - smarana (pamiętanie) i kirtana (intonowanie). W związku z tym, która z nich jest lepsza, kirtana czy smarana?

Śripad Tamal Krsna Goswami: Smarana.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Mówisz, że smarana jest lepszą?

Burijana dasa: Brhat-Bhagavatamrta wyraźnie mówi, że kirtana jest lepszą.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Śrila Sanatana Goswami wyjaśnia, że smarana wydaje się być lepsze, ale dla Kali-yugi zostało powiedziane "Hare nama, hare nama, hare nama eva kevalam." Śri Caitanya Mahaprabhu przybył tylko dla kirtana i ci którzy angażują się w kirtana-yajna (harinama sankirtana) nazywani są sumedhasah.

krsna-varnam tvisakrsnam
sangopangastra-parsadam
yajnaih sankirtana-prayair
yajanti hi su-medhasah

"W wieku Kali, inteligentne osoby wykonując zbiorowe intonowanie wielbią w ten sposób inkarnację Boga, która nieustannie śpiewa imiona Kryszny. Pomimo, że jego cera nie jest czarnawa, jest On samym Kryszną. Towarzyszą mu jego towarzysze, słudzy, bronie i zaufani towarzysze." (Śrimad-Bhagavatam, 11.5.32)

W tej śloce, słowo sumedhasa oznacza bardzo ....

Śripad Madhava Maharaja: Inteligentne.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Tutaj, Śrila Wiśwanatha Czakrawarti Thakura mówi, że to, co Caitanya Mahaprabhu zdecydował, było faktem. Dlatego smarana nie jest lepsze, ale raczej jest w anugatya z kirtana (następuje po kirtana).

Śrila Sanatana Goswami wyjaśnia w swojej Brhat-Bhagavatamrta dlaczego tak jest, ale babaji sahadżya nie podążają za jego myślą. Przede wszystkim napisał on, że smarana powinny być wykonywane pod nadzorem sankirtana. Jeśli będzimy głośno śpiewać sankirtana, czy gdy jest jakiś hałas to koncentracja osoby zaangażowanej w pamiętanie rozrywek Kryszny będzie przerwana. Jeśli ta osoba jest czysta, to nawet jeśli głośno będziemy śpiewać kirtana, to nie przeszkodzimy w jej cichej medytacji.

Z drugiej strony, nawet jeśli umysł takiej osoby jest bardzo czancal

Dhanurdhara Swami: Chwiejny.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Nawet jeśli jego umysł jest chwiejny, to jeżeli wykonuje on głośno kirtana, wszystkie jego zmysły będą związane i będą milczały. Dlatego śpiewanie i pamiętanie razem są bhava-sambandhi. Śrila Wiśwanatha Czakrawarti Thakura odsyła nas do książki Śrila Rupa Goswamiego Śri Ujjvala-Nilamani, która omawia riszich, którzy wykonali tapasya. Czy rozumiesz znaczenie tapasya?

Śripad Tamal Krsna Goswami Maharaja i Dhanurdhara Maharaja: Wyrzeczenia.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Powinniśmy unikać myślenia, że w tym znaczeniu "wyrzeczenia" oznaczają otaczanie się ogniem w lesie, branie kąpieli w bardzo, bardzo zimnej wodzie w zimie, nie jedzenie, przyjmowanie śłubu milczenia czy akceptowanie innych takich trudności dla ciała. Tutaj "wyrzeczenia" odnoszą się do aradhana, wielbienia. Sześćdziesiąt tysięcy riszich wykonywało aradhana poprzez umysł i przez łaskę Pana Ramacandry, wszyscy oni zostali gopi.
Tak więc wszystkie te praktyki są bhava-sambandhi.

Śripad Tamal Krsna Goswami: Kiedy wspomniałeś wcześniej, że kirtana jest lepsze od smaranam, to czy takie kirtana oznacza dżapę (łagodne intonowanie na koralach), czy raczej oznacza to, wspólne intonowanie wielu osób robiących wspólnie kirtana?

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Które z nich nie jest ważne. Ważne jest to, aby mieć pragnienie, bycie w anugatya (pod kierunkiem) rasika Waisznawy, pamiętanie o rozrywkach Kryszny podczas intonowania i bycie we Wrindawan ciałem lub poprzez umysł. Ten typ kirtana jest najlepszy. Jeśli nasz Gurudżi wykonuje kirtana i braliśmy w tym udział, nasze kirtana nie będzie takie samo jak jego, bo my nie jesteśmy mu równi. On pamięta o rozrywkach Kryszny i płacze, ale my tego nie robimy. My tylko śpiewamy razem z nim, nasze śpiewanie nie jest takie samo. Śpiewanie może być dwojakiego rodzaju: vyakti-gata, albo samasti-gata.

Dhanurdhara Swami: Indywidualne i zbiorowe.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Tak, indywidualne i zbiorowe. Śrila Raghunatha dasa Goswami sam wykonywał kirtana "indywidualnie", ale kiedy intonował z grupą kirtanową Caitanyi Mahaprabhu, to śpiewanie jego nie było indywidualne. Kiedy Caitanya Mahaprabhu rozmawiał z Raya Ramananda, ich dyskusja była "indywidualna".

Praktyki nimitta-karana obejmują vratas (śluby, obrzędy religijne), takie jak Ekadasi vrata i Janmastami vrata i jakiekolwiek wykonywane dla Kryszny wyrzeczenia - mające jednocześnie, to pragnienie.

Śripad Tamal Krsna Goswami: Ale dlaczego to porównanie upadhana z nimitta? Dlaczego on użył tych dwóch słów - upadhana i nimitta - aby wyjaśńić różnicę między tymi dwoma grupami?

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Praktyki upadhana-karana muszą być wykonywane. Jeśli w jakimś czasie nie wykonujemy praktyk nimitta-karana, to jest to szkodliwe, ale nie jest to tak szkodliwe, jak odrzucenie praktyk upadhana-karana.

Śripad Tamal Krsna Goswami: Urzyłeś przykładu, w którym upadhana jest gliną a nimitta może być garncarzem.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Bez garncarza i bez ziemi, nic nie można zrobić, ale ziemia jest szczególnie ważna i dlatego upadhana jest ważniejsze. Słuchanie rozrywek Kryszny i służba dla Gurudeva są upadhana-karana, a te inne praktyki, są drugorzędne.

Burijana dasa: Właściwym tłumaczeniem jest "pierwszorzędne i drugorzędne". Drugorzędne lub drugoplanowe. Nimitta oznacza "wsparcie", a upadhana oznacza "podstawę" albo "coś podstawowego".

Śripad Tamal Krsna Goswami: To oznacza tutaj, ale przy opisie stworzenia, te dwa słowa nie są używane.

Dhanurdhara Swami: Pomimo to, to jest to samo.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: To nie jest takie samo, ale jest podobne.

Dhanurdhara Swami: Jeden z nich jest składnikiem. Bez składnika nie możesz sprawić niczego, stąd jest bardziej istotny.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Jeśli ktoś mówi, że nie powinniśmy przestrzegać Ekadasi - jak Hit Hari-Vamsa - to nie jest to prawdą.

Śripad Tamal Krsna Goswami: Co masz na myśli?

Śrimad Bhaktivedanta Narayana Maharaja: Musimy przestrzegać Ekadasi i Janmastami, mimo że są one nimitta-karana i nawet jeśli nie są one tak ważne, jak praktyki, które szybko wywołują wewnętrzne zaangażowanie. Ekadasi, Janmastami i podobne obrzędy, takie jak umieszczenie znaków tilaka na ciele, są korzystne dla pamiętania głównego celu. Wspierają one praktyki bhava-sambandhi, co z kolei prowadzi do abhista-bhava-mayi.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Czy możesz powtórzyć to jeszcze raz proszę?

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Pierwsza jest abhista-bhava-mayi, a następnie bhava-sambandhi. Praktyki bhava-sambandhi są wyższe od tych nimitta-karana. Praktyki bhava-sambandhimula-karana, główną przyczyną rozwoju abhista-bhava-mayi, a Ekadasi, Janmastami itp. są drugorzędne.

Dhanurdhara Swami: Czy jeśli te drugorzędne praktyki nie występują, to czy wciąż główna przyczyna jest wystarczająca?

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Przypuśćmy, że ktoś daje nacisk na Ekadasi, Janmastami i Rama-Nawami, ale ta osoba nie słucha harikatha, nie intonuje i nie pamięta, wówczas znaczenie tego Ekadasi jest dla niego drugorzędne.

Co jest złego w zaniedbywaniu Ekadasi?

Dla kogoś, kto ma pragnienie i jest zaangażowany w bhava-mayi lub bhava-sambandha, bycie nieświadomym tego dnia (Ekadasi), nie przyniesie mu szkody. Vamsidasa Babaji Maharaja jest tego przykładem. On przestrzegał Ekadasi przez trzy lub cztery dni, na Astami (ósmego dnia księżyca) i Navami (dziewiątego dnia księżyca). Potem, kiedy przychodziło Ekadasi (jedenastego dnia księżyca), to on nie zdawał sobie sprawy z tego dnia. Podobnie, Śrila Raghunatha dasa Goswami będzie przez wiele dni wewnętrznie zaabsorbowany pamiętając swoją służbę w rozrywkach Radhy i Kryszny, a Ekadasi w tym czasie przeminie. Ponieważ tych dwoje maha-bhagavatów wykonywali raganuga-bhajana, to nie było nic złego w ich brakujących Ekadasi. Jeśli jednak ktoś opuści Ekadasi w momencie kiedy jest świadomym na zewnątrz, byłoby to bardzo szkodliwe dla jego bhakti.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Jaka jest różnica między bhava-mayi i bhava-sambandhi? Jaka jest różnica?

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Powiedziałem wam to wszystko.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Wiem, ale pogubiłem się kiedy zacząłeś omawiać różnicę pomiędzy upadhana i nimitta i to jak się odnoszą do siebie.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Najpierw wyjaśniłem abhista-bhava-mayi, które mogą być w stadium niedojrzałym lub dojrzałych. Na etapie sadhana jest wchłanianie, tego że "jesteśmy gopi," a na etapie siddha rzeczywiście staniemy się gopi. W obu przypadkach jest to abhista-bhava-mayi. Dalej jest bhava-sambandhi upadhana-karana. Są to działania, które musimy wykonywać, tak jak słuchanie i pamiętanie. Praktyki te nie mogą być zaniedbywane z jakiegokolwiek powodu. Odnośnie praktyk nimitta-karana, to jeśli w pewnych okolicznościach nie możemy ich przestrzegać, to to nie jest szkodliwe, dlatego są one uważane za drugorzędne.

Vamsidasa Babaji Maharaja i Śrila Raghunatha dasa Goswami przez tak wiele dni byli w pełni pogrążeni w Kryszna-lila, a Ekadasi przychodziło i odchodziło podczas tego czasu ich zaangażowania. Dla nich nie było to nic złego. Z drugiej strony, jeśli zdarzają się sytuacje, w których nie podążamy, to jest to dla nas szkodliwe. Dlatego nimitta-karana nazywa się "drugorzędnymi".

[Ciąg dalszy nastąpi …]


[* Przypis końcowy 1: Wieczne rozrywki Pana Kryszny (nitya-lila) we Wrindawan nazywane są asta-kaliya-lila. Dwadzieścia cztery godziny z dnia Śri Śri Radhy i Kryszny jest podzielone na osiem części, poczynając od niśanta-lila (rozrywki przed świtem), pratah-lila (rozrywki poranne), purvahna-lila (rozrywki przedpołudniowe), madhyana-lila (rozrywkach w południe) aparahna-lila (rozrywki po południu), Sayama-lila (rozrywki o zmierzchu), pradosa-lila (rozrywki wieczorne) i ratri-lila (rozrywki nocne). Z wykładu Śrila Narayana Maharaja w Nawadwip, Indie: 17 marca 2005)]

Przypis końcowy 2: "Pan Wisznu jest przyczyną sprawczą (nimitta) materialnego świata, a Narayana w formie Sri Advaita jest przyczyną materialną (upadana)." (Śri Caitanya-czaritamrita Adi-lila 6.16)
"Podobnie jak pierwszą przyczyną glinianego garnka jest garncarza, tak twórcą świata materialnego jest pierwsze wcielenie Purusza (Karanadakasayi-Wisznu)." (Śri Caitanya-czaritamrita Adi-lila 5.63)
"Advaita Acarya jest wcieleniem Maha-Wisznu, którego główną funkcją jest stworzenie kosmicznego świata poprzez działanie maji." (Śri Caitanya-czaritamrita Adi-lila 6.4)
"Pomaga On (Advaita Acarya) w rozrywkach Purusza, dzięki którego materialnej energii i woli tworzy niezliczone wszechświaty." (Śri Caitanya-czaritamrita Adi-lila 6.11)]

środa, 3 listopada 2010

Japa Retreat luty 2011





A tu link do relacji z poprzedniego Retreat'u w Musułach:

http://premdas108.blogspot.com/2010/01/japa-retreat-w-musuach-sri-sri-radha.html

sobota, 10 lipca 2010

Europejski Festiwal z Gurudewą - lipiec 2010

No i po Festiwalu...

A poniżej kilka fotek z Festiwalu.

niedziela, 23 maja 2010

Program otwarty Śrila B.V. Van Maharadża w Warszawie, wideo-migawka.

Poniżej, jak w temacie. Wideo-migawka z programu otwartego z udziałem Śrila B.V. Van Maharadża, który się odbył w Warszawie, 17 kwietnia 2010 r.



sobota, 22 maja 2010

Jak wejść w raganuga-bhakti cz. 2

Śri Śrimad Bhaktiwedanta Narajana Maharadża



O Raganuga-bhakti

 

Cztery dyskusje z GBC o książce: Raga-wartma-ćandrika [Część 2]

 

Mathura, Indie: 1991



     W pierwszej śloce Wilapa-kusumanjali, Śrila Raghunatha dasa Goswami stwierdza, że chociaż mąż Rupy Mandżari jest nieobecny, on widzi znak na jej wargach. Jak to się mogło stać? To nie jest tak, że Kryszna pocałował Rupę Mandżari. On pocałował Śrimati Radhikę i dlatego Radhika ma ten znak na Swoich wargach, ale znak natychmiast się zamanifestował na wargach Rupy Mandżari.

 

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Pytałem ciebie o to w Bombaju.

 

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Znaki na twarzy albo ciele Śrimati Radharani nie pojawiają się u Lality i Wiśakhi, ale wszystkie pojawiają się u mandżari. Jesteśmy zwolennikami Rupy Goswamiego, który jest Rupą Mandżari.

 

     Myślę, że w ciągu całego waszego życia nie zapomnicie tego nauczania.

 

     Ktoś mógł przyjąć tylko anuszthaniki (formalne) diksza, myśląc: "Tak wiele innych osób otrzymało diksza, więc też powinienem otrzymać." Przy jagji ogniowej ktoś może otrzymać świętą nić, kanti-mala (naszyjnik z tulasi) i tak dalej, ale może nie otrzymać instrukcji na temat wewnętrznego nastroju diksza, który tworzy prawdziwe diksza.

 

     Diksza przychodzi stopniowo, nie za chwilę; proces otrzymywania diksza ma miejsce w ciągu długiego czasu. Kiedy ktoś ma odpowiedni potencjał samskar z poprzednich wcieleń, łatwo przyjmie diksza i proces dokona się szybko, ale bez poprzednich samskar proces będzie się opóźniał.

 

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Chyba, że dostaje się towarzystwo Waisznawów raganuga.

 

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Uczeń również musi być kwalifikowany. Jeśli uczeń nie ma dostatecznych samskar i nie posiada jeszcze żadnego gorliwego pragnienia, nie będzie w stanie właściwie otrzymywać tych prawd od jego diksza-guru, który może być bardzo kwalifikowany, ale może nie mieć wystarczająco czasu, by wyszkolić go w tym temacie. Następnie, kiedy pojawia się gorliwe pragnienie czynienia postępu, uczeń nie zmienia swojego gurudewa, ale konieczne się staje przyjęcie przez niego siksza-guru. Czasami uczeń będzie preferował swojego siksza-guru, albo będzie traktował obu guru jednakowo, stosownie do ich kwalifikacji. Stopniowo usłyszy o wszystkich tych tematach.

 

     Jeśli czyjś diksza-guru jest obecny, uczeń otrzyma wszystkie te rzeczy od niego. Albo jego gurudewa z zadowoleniem poleci mu, by słuchał od innej osoby, jak w przypadku Śri Śjamanandy Prabhu, Śrila Narottamy dasa Thakura i Śri Śriniwasa Aćarji.

 

     Jak wcześniej wspomniałem, jeśli ktoś ma gorliwą chęć z powodu swoich samskar nabytych w poprzednich wcieleniach albo samskar z obecnego wcielenia, zacznie przeszukiwać śastry - czytając i słuchając - zwłaszcza tych śastr lub komentarzy napisanych przez Śrila Rupę Goswamiego i jego zwolenników, Waisznawów z linii rupanuga.

 

     Jakie jest faktyczne znaczenie rupanuga? W swoich książkach, Śrila Rupa Goswami opisał, w tatasztha-bhawa, różne rasy. Czy znasz znaczenie tatasztha?

 

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Marginalny.

 

Śripad Madhawa Maharadża: Neutralny.

 

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Napisał z neutralnej pozycji o wszystkich rasach: śanta, dasja, sakhja, watsalja i madhurja. Jeśli ktoś gorliwie pragnie któregoś z tych nastrojów, będzie raganuga-bhaktą, ale nie rupanuga.

 

     Jaka jest rupanuga? Nawet, jeśli ktoś podąża za Udźdźwala-nilamani, może być raganuga, ale nie rupanuga. Będzie rupanuga kiedy podąży właśnie tą ścieżką, na której Śrila Rupa Goswami (w formie Śri Rupy Mandżari) służy Radzie i Krysznie, głęboko medytując o cechach i bhawie, które posiada Rupa Mandżari służąc Im.

 

Śripad Madhawa Maharadża: Wszyscy rupanuga-bhaktowieraganuga, ale nie wszyscy raganugarupanuga.

 

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Sadhaka będzie musiał poszukać w śastrach w jaki sposób otrzymać te nastroje. Będzie słuchał od rupanuga Waisznawy, który poleci mu, by przeczytał Śrimad-bhagawatam, Udźdźwala-nilamani, Kryszna-karnamritę, Radha-rasa-sudha-nidhi, Dźajadewy Goswamiego, Gita-gowindę i książki Ćandidasa, Widjapatiego i innych.

 

     Rupanuga Waisznawa pouczy go także, by szukał tylko tej bhawy, do której posiada gorące pragnienie. Będzie wiedział o wszystkich (sakhja, watsalja, madhurja), ale będzie musiał służyć tylko w jednym nastroju, nastroju jego sthaji-bhawy (trwałego konstytucyjnego nastroju). Sthaji-bhawa zamanifestuje się tylko gdy prema jest już osiągnięta, ale gorliwe pragnienie tej sthaji-bhawy osiąga się wcześniej. Prawdziwe gorące pragnienie nie zmieni się w tym albo jakimś przyszłym życiu - to nazywane jest gadha-samskarą *). Jeśli ktoś ma prawdziwe gorące pragnienie, tak jak Śrila Rupa Goswami, jego gorące pragnienie dla szczególnego sthaji-bhawa nigdy nie zmieni się w żadnym wcieleniu. Ono zawsze pozostanie takim samym.

 

     Maharadża Bharata osiągnął stan bhawy, ale nie wiadomo, w której rasie.

 

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Bhagawatamritam podaje, że osiągnął jeden z rodzajów Waikuntha-bhawy.

 

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Tylko dasja-bhawę.

 

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Tak, dasja-bhawę.

 

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Śanaka, Sananda, Sanatana i Sanat Kumara mają swoją sthaji-bhawę w śanta-rasie. Chociaż mogą wypowiadać całe Śrimad-bhagawatam.

 

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Jak to możliwe? Pamiętam, że wcześniej zadawałem ci to pytanie.

 

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Mogą tak działać z neutralnej pozycji. Wiedzą wszystko o różnych rasach, ale nie mają bezpośredniego doświadczenia tych ras.

 

Śripad Tamal Kryszna Goswami: A jak to jest z Śukadewą Goswamim?

 

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Śrila Śukadewa Goswami ma jakieś bezpośrednie doświadczenie, ponieważ on jest śuką

 

Śripad Madhawa Maharadża: Papugą…

 

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Jest papugą Śrimati Radhiki, więc posiada sthaji-bhawę we Wradży.

 

Śripad Tamal Kryszna Goswami: To jest bardzo istotne, że powiedziałeś o Śukadewie Goswamim.

 

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Jako papuga Śrimati Radhiki, siada na gałęziach tamala albo drzew kadamba. Ogląda poufne rozrywki Radhiki i Kryszny i staje się bardzo, bardzo zadowolony. Chociaż, nie może służyć jak Rupa Mandżari.

 

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Więc jakiego rodzaju jest jego bhawa? Ogląda wszystkie rozrywki.

 

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Zostało powiedziane w śastrach, że ma śanta-bhawę.

 

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Ponieważ jest neutralny.

 

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Ale jest we Wradży a tam nie ma żadnej śanta-bhawy we Wradży. Będziemy musieli rozważyć, którą właściwie posiada rasę. Kiedy rano Śrimati Radhika i Śri Kryszna jeszcze śpią, ten Śuka papuga mówi tak wiele rzeczy, by Ich obudzić.

 

Śripad Tamal Kryszna Goswami: To nie jest śanta-bhawa

 

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Tak, to nie jest śanta-bhawa.

 

Śripad Tamal Kryszna Goswami: On musi mieć wszystkie.

 

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Będziemy musieli rozważyć wszystkie te prawdy.

 

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Dlaczego jest powiedziane, że ma śanta-bhawę?

 

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Dla bhaktów w śanta-rasie.

 

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Zewnętrznie tak to wygląda.

 

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Ale…

 

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Ale tak właściwie nie jest.

 

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Krowy we Wradży mają watsalja-bhawę, więc z pewnością Śuka nie może być w śanta-rasie.

 

     Aby zilustrować tok poszukiwań w celu osiągnięcia owocu własnego prawdziwego, gorliwego pragnienia, Śrila Wiśwanatha Ćakrawarti Thakura daje przykład człowieka, który gorąco pragnie napić się mleka. Widząc jakieś mleko pragnie go skosztować, więc musi przejść przez proces, by je osiągnąć. Może się spytać kogoś, kto pije mleko, jak ta osoba je pozyskała. Gdy go wypyta nabędzie krowę, upewniając się, że krowa ma cielę, ponieważ dopóki krowa nie ma cielaka, nie może dawać mleka. Wtedy zaprowadzi krowę z cielakiem do swojego domu, gdzie oczyści wymiona krowy wodą albo ghi i przyprowadzi cielaka do picia. Kiedy cielę się napije mleka, człowiek umyje wymię krowy, po czym ją wydoi. Następnie, postawi mleko na ogniu, do zagotowania. I jeśli chce to gotowane mleko posłodzić, doda cukru i dla dodatkowego smaku doda wody różanej , kewry (ekstraktu wydestylowanego z kwiatu Pandanus, którego używa się w kuchni indyjskiej do przyprawiania napojów i deserów), kamfory i tak dalej.

 

     Podobnie, chociaż sadhaka z prawdziwym palącym pragnieniem nie wymaga rozważania śastr, by przekonać się do bhakti, również zastosuje te śastry, które dadzą mu wejście w proces prowadzący do jego celu.

 

     Śrila Wiśwanatha Ćakrawarti Thakura mówi nam, że kiedy ktoś ma faktycznie gorliwe pragnienie w raganuga-bhakti, także pójdzie za procedurami waidhi-bhakti - chociaż jego bhakti nie będzie waidhi-bhakti. Zajmie się dziewięcioma procesami bhakti, mianowicie śrawanam, kirtanam, smaranam wisznu, pada-sewanam i tak dalej. Od samego początku uważnie wykona guru-ćaranaśraję (przyjmując schronienie u lotosowych stóp Śri Guru) i będzie wiernie mu służył w wiśrambha-bhawie.

 

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Jakie jest znaczenie wiśrambha-bhawy?

 

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Oznacza 'rezygnację z wszelkiego strachu'. Strach spowodowany respektem i czcią nie jest obecny. Uczeń będzie służył swojemu guru jak przyjaciel od serca. Nie będzie myślał: "Jestem bardzo nisko, a on jest bardzo wysoko." Raczej zdecyduje, "On jest mój i ja jestem jego."

 

     Podaje się analogię młodego syna, który widząc swojego ojca siedzącego wyżej od niego, nie przejmuje się siedzeniem na ziemi. Natychmiast zerwie się na równe nogi i usiądzie u niego na kolanach. Wtedy będzie głaskał ramię swojego ojca, klepał go po twarzy i dotykał jego ramienia albo trzymaj jego rękę, służąc mu z wielką miłością.

 

     Ponadto, osoba kwalifikująca się z prawdziwym gorącym pragnieniem, z większą nawet miłością niż ten młody syn, będzie służyła swojemu gurudewie, od którego zebrała te pochwycone przez niego prawdy i nastroje, które teraz posiada. Ten typ serdecznej służby jest niezbędny.

 

     Guru-ćaranaśraja oznacza: 'przyjęcie schronienia samo-oświeconego guru'. To jest pierwszy z sześćdziesięciu czterech elementów służby oddania. Następnie, podążając za instrukcją drugiego elementu, ktoś przyjmuje od niego inicjację diksza. Śri Bhakti-rasamrita-sindhu opisuje te sześćdziesiąt cztery praktyki służby oddania, z których pięć pierwszych odnosi się do relacji z guru.

 

["Na ścieżce uregulowanej służby oddania, należy stosować następujące elementy: (1) Należy przyjąć bona fide mistrza duchowego. (2) Należy przyjąć od niego inicjację. (3) Należy mu służyć. (4) Należy otrzymywać instrukcje od mistrza duchowego i zadawać mu pytania w celu nauczenia się służby oddania. (5) Należy podążać śladami poprzednich aćarjów i podążać za wskazówkami dawanymi przez mistrza duchowego."]

 

     Raganuga-bhakta idzie tymi samymi procedurami, ale jego bhawa (nastrój) stał się odmienny od tego z waidhi-bhakti. Uczeń waidhi-bhakti usiądzie niżej i modli się do swojego gurudewa ze złożonymi dłońmi: "Gurudewa, proszę wydaj mi rozkaz. Jaką służbę mam wykonać?" Wtedy, gdy otrzymuje rozkaz, jako służący, taki uczeń wykona służbę. Z drugiej strony, 'osoba z palącym pragnieniem' będzie służyć w nastroju, który poprzednio opisałem: bez strachu i bez odczucia odrębności. Będzie zdecydowanie widział: "Jestem jego…"

 

Śripad Madhawa Maharadża: "I on jest mój."

 

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Raganuga Waisznawa podąża za wszystkimi odnogami waidhi-bhakti, ale…

 

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Jaka jest różnica?

 

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Nastrój jest inny.

 

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Inny nastrój.

 

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Jeśli ktoś odrzuci praktyki waidhi, nie będzie w stanie wejść w raganuga. Jego gorliwość będzie powstrzymana. Więc musi podążać.

 

     Dla osoby, która ma faktyczną palącą potrzebę i chce pójść procesem raganuga-bhakti, Śrimad-bhagawatam mówi, że Bhagawan przychodzi do niego w formie zarówno ćaitja-guru i diksza-guru. W związku z tym powinniśmy wiedzieć, że guru jest akhanda-tattwą (kompletną, niepodzielną zasadą guru), manifestacją Nitjanandy Prabhu, Baladewy Prabhu. Ponieważ gurudewa daje wszystko co Nitjananda Prabhu i Baladewa Prabhu przyszli tu dać i ponieważ wszystkie jego instrukcje są Ich, jest uważany za Ich manifestację.

 

     Jest to oznajmione w Bhagawad-gicie (10.10):

 

teszam satata-juktanam bhadźatam priti purwakam

dadami buddhi-jogam tam jena mam upajanti te

 

["Tym, którzy wykonują bhadźana dla Mnie z miłością, tęskniąc do Mojego wiecznego towarzystwa, daję inteligencję, która do Mnie ich prowadzi."]

 

     Jeśli ktoś podporządkuje się Krysznie i posiada czyste palące pragnienie, jeśli ma czyste serce i dostateczne samskary, Pan wyjawia wszystko w jego sercu (dadami buddhi-jogam) jako ćaitja-guru. Kryszna oznajmia w Bhagawad-gicie, "Daję mu mądrość, by osiągnął Moją bhakti." Nie daje tego otwarcie, daje to w sercu. Błogosławi Swojego wielbiciela sphurti (wewnętrzną wizją), inspirując go od wewnątrz i osobiście manifestuje w jego sercu wszystkie siddhanty. Także w formie, diksza-guru albo siksza-guru, daje instrukcje zewnętrznie.

 

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Mówisz, że dyktuje w sercu?

 

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Tak. Dyktuje w sercu. Oczywiście.

 

     Ludzie mogą widzieć, że ten wielbiciel nie ma żadnego guru i zastanawiają się: "Skąd on to wie?" Tutaj jest odpowiedź. Kryszna dyktuje wszystko, manifestuje Się od wewnątrz, czy to ktoś inny widzi, czy też nie.

 

     Czasami doświadczałem tego sam. Coś czuję wewnątrz siebie - nie przeczytałem, ani nie zobaczyłem, ani nie usłyszałem pewnego faktu, chociaż czasami bardzo piękne rzeczy pojawiają się w moim sercu. Być może też miałeś to doświadczenie? Na pewno będziesz miał to doświadczenie ponieważ, kto służy swojemu gurudewie z pewnością otrzyma tę realizację. Nawet jeśli gurudewa nie jest w zasięgu naszego wzroku i tak zamanifestuje wszystkie te prawdy.

 

     Śrila Wiśwanatha Ćakrawarti Thakura zaczyna od wskazania nam trzech kluczowych ślok z Bhakti-rasamrita-sindhu (1.294-296) za pomocą których można wejść na ścieżkę raganuga-bhakti. Oto pierwsza:

 

krisznam smaran dźanam ćasja presztham nidźa samihitam

tat tat katha ratas ćasau kurjad wasam wradźe sada

 

["Pamiętając Śri Krysznę i Jego ukochane towarzyszki, za którymi pragniemy podążać, w pełni będąc pochłoniętym dyskusjami o ich rozrywkach, powinno się zawsze mieszkać we Wradży. Jeśli to nie jest możliwe, wtedy powinno się zamieszkać tam w umyśle."]

 

Oto druga:

 

sewa sadhaka rupena siddha rupena ćatra hi

tad bhawa lipsuna karja wradźa-lokanusaratah

 

["Na tej ścieżce raganuga, będąc urzeczonym intensywną miłością ukochanych Wradżawasich Kryszny, sadhaka powinien żyć we Wradży pod przewodnictwem tych wielbicieli, którzy przyjęli schronienie Wradżawasich (tak jak Śri Rupa, Sanatana i Raghunatha dasa Goswami), zawsze chętnym będąc by służyć im w swoim obecnym ciele fizycznym. A w doskonałym stanie swojej siddha-rupy, wewnętrznie rozumiejąc duchowe ciało, które jest odpowiednie do wykonywania prema-sewy, powinien podjąć ulubioną służbę dla Śri Kryszny zgodnie ze swoim wybranym nastrojem. Z tego powodu powinien podążać śladami wiecznych mieszkańców Wradży, takich jak Śri Radhika, Lalita, Wiśakha i Śri Rupa Mandżari."]

 

I trzecia śloka:

 

śrawanotkirtanadini waidhi-bhaktj uditani tu

janj angani ća tanjatra widźnejani maniszibhih

 

["W waidhi-bhakti powinno się praktykować takie odnogi bhakti jak śrawana, kirtana i tak dalej zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami. Podobnie w raganuga-bhakti uczeni, którzy są wielce wykształceni w zasadach bhakti z pism doradzili wykonywanie tych praktyk."]

 

     Śrila Wiśwanatha Ćakrawarti Thakura następnie komentuje każdą ślokę, jedną po drugiej - ten temat jest bardzo głęboki. Przedyskutujmy pierwszą ślokę.

 

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Gdzie jest ta śloka? W której to jest części Bhakti-rasamrita-sindhu? Gdzie mogę ją znaleźć?

 

Śripad Giriradża Swami: Mogę to znaleźć. To jest na końcu Wschodniego Działu.

 

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Możesz znaleźć to na końcu wibhaga purwa (Wschodniego Działu). Krysznam smaran oznacza 'pamiętanie Kryszny'. Samihitam nija presztham ćasja dźanam odnosi się dodatkowo do pamiętania Jego presztha. Czy wiesz co znaczy presztha?

 

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Moi drodzy.

     Ci drodzy towarzysze mogą być w dasja-rasie, sakhja-rasie, albo watsalja-rasie, a Śrila Wiśwanatha Ćakrawarti Thakura szczególnie omawia tych w madhurja-rasie.

 

     Ten kto rozwinął palące pragnienie osiągnięcia nastroju gopi zapamięta Krysznę z czasu Jego pobytu w Sewa Kundź albo w Wamsiwata. On ma śliczny uśmiech na Swojej twarzy i układa bardzo piękny flet wamsi na Swoich ustach. Jego niespokojne oczy, jak u sarny, zerkają to tu, to tam. Widząc nadchodzące gopi staje się przepełniony zachwytem i właśnie w tym momencie traci wszelką kontrolę nad Swoim ciałem, czy umysłem. Jest Samym Bogiem, jednak zapomina w tym czasie o wszystkim. Nie wie co robi, ani nawet jak wygląda. Stojąc w Swojej pozie tribhanga-lalita (potrójnego-zgięcia) wygląda prześlicznie.

 

     Wiele tysięcy gopi jest tam obecne, ale kątem Swoich oczu szuka jednej szczególnej gopi - a ta gopi się spóźnia. Wtem dostrzega z daleka Jej przybycie. Kim jest ta gopi? Śrimati Radhiką. Raganuga sadhaka medytuje o tym jak Kryszna pojawia się w tamtym czasie.

 

     To jest smaranam - pamiętanie o Krysznie ze wszystkimi tymi szczegółami, z uwzględnieniem Jego wielu zalet. W Dźajwa Dharmie przeczytaliśmy o cechach Kiśora-kryszny, który jest Kryszną w Swojej nastoletniej formie, w śringara-rasie (madhurja-rasie). Cechy Kryszny w sakhja-rasie nie są tym samym czym Jego cechy kiedy jest z gopi, a cechy Kryszny przy Nandzie i Jaśodzie też są inne. Jego cechy są inne w każdej rasie.

 

     Powinniśmy zapamiętać Krysznę ze wszystkimi cechami, którymi jest przyozdobiony w madhurja-bhawie. Powinniśmy pamiętać Go z gopi gdy próbuje oszukać je w grach hazardowych i jak je oszukuje i gdy jest oszukiwany przez nie, gdy próbują ukraść Jego flet. Pamiętajmy Krysznę i Jego prija-dźana, Jego najdroższe towarzyszki.

 

     Jakie są ścieżki gopi a zwłaszcza Śrimati Radharani? Jakie są zajęcia tych właśnie gopi, za którymi chcemy podążać z palącym pragnieniem? Tą gopi nie jest ani Radhika, Lalita ani Wiśakha. Jest nią Rupa Mandżari. Bardzo żywo interesujemy się obserwowaniem tego co ona robi. To właśnie jej nastrój chcemy przyswoić. Kiedy Śrimati Radhika jest zadowolona, wtedy sprawia to przyjemność Rupie Mandżari. Rupa Mandżari wykonuje tak wiele służb, jak przynoszenie wody w złotym naczyniu, czasami bardzo powoli i delikatnie wachluje ćamarą...

 

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Służy masażem?

 

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Tak, kiedy ona widzi, że Śri Radha i Śri Kryszna są bardzo zmęczeni, służy Im odpowiednio. Uważnie będziemy obserwować tę mandźari, patrząc na to co robi i jak wykonuje swoje liczne posługi.

 

     Sposób, w jaki ktoś wkracza w te rozrywki i służbę, oparty jest na niezłomnym pamiętaniu. Dźanam ćasja - pamiętając o wszystkich gopi a zwłaszcza o tej gopi, którą jestem…

 

Śripad Madhawa Maharadża: Zainteresowany.

 

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Zainteresowany.

 

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Medytując w ten sposób.

 

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: To jest metoda raganuga-sadhana-bhadźana. Tat tat katha rataś ćaszau - To wyrażenie w tej właśnie śloce dotyczy relacji z siksza-guru, z tym premi-guru, czy raganuga-guru, którego słuchamy. Będzie on z nami omawiał sposoby służby wszystkich sakhi Kryszny, a zwłaszcza rodzaje służby Rupy Mandżari i naszego guru w sakhi-weśa (w formie sakhi). Powinno mówić się o ich rozrywkach z Kryszną, tak jak ja to czasami omawiam z wami.

 

     Taki wielbiciel zawsze mieszka we Wrindawan. Jeśli nie ma żadnej szansy, by przebywać cieleśnie we Wrindawan, z pewnością żyje tam w swoim umyśle, ale bez życia w Wrindawan, nie może osiągnąć tego rodzaju miłości.

 

     Te trzy praktyki są niezbędne: Kryszna smarana, pamiętanie o Krysznie i Jego najdroższych towarzyszkach; tat tat katha rataś ćaszau, ciągłe rozmawianie o tych rozrywkach i kurjad wasam wradźe sada, nieustanne mieszkanie we Wrindawan (jeśli nie cieleśnie, to przynajmniej w umyśle), w takich miejscach rozrywek jak Sewa Kundż, Sanketa i Dźawat, a jeśli macie kwalifikacje możecie pójść do Radha Kunda w południe. Spędzić cały dzień z Radhiką i tą gopi, do której jesteście przeświadczeni, by za nią podążać.

 

     To wszystko na dzisiaj. Być może, będę w stanie skończyć następne dwie śloki w ciągu kolejnych trzech dni.

 

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Będziesz mówił przez trzy kolejne dni?

 

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Jeśli będę kontynuował te wyjaśnienia przez kolejne kilka dni, będziecie w stanie coś zrozumieć. Jeśli będę się spieszył, dyskusja nie będzie dla was tak korzystna.

 

(Pytanie w Bengali)

 

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Zadała takie pytanie: Jeśli ktoś chce żyć we Wrindawan w umyśle, czy wtedy jego ciało także się tam uda? Odpowiedź jest taka, że jego ciało automatycznie pójdzie za umysłem i przyjdzie do Wrindawan, jeśli takie jest jego wyłączne pragnienie.

 

     W przeciwnym razie, jeśli osoba nie jest tak kwalifikowana, angażuje się w inne obowiązki i myśli: "Ten inny obowiązek powinien zostać wypełniony. Ta praca powinna zostać zrobiona. Ponadto miejsce, w którym mieszkam ma tak wiele udogodnień." W ten sposób, będąc daleko, ten typ osoby będzie myślał o życiu we Wrindawan, ale osiągnie tylko nieznaczną korzyść.

 

     Ci, którzy są jak Śrila Raghunatha dasa Goswami będą myśleć: "Jeśli nie ma mnie tam w moim domu, niech nawet ktoś go spali. A co się stanie z moimi rodzicami, dziećmi i żoną jeśli pójdę do Wrindawan? Nie wiem jakim życiem będą żyli - czy będą mieli problemy i trudności, albo czy będzie u nich wszystko w porządku. To już nie jest dłużej moim obowiązkiem."

 

     Z drugiej strony, uczeń neofita może powiedzieć, "Och, mój Gurudewa kazał mi, by nauczać, więc muszę to zrobić. To jest mój obowiązek (więc nie ma potrzeby medytować o Wrindawan.)" Jednakże, kiedy nasze płonące pragnienie w pełni rozkwitnie, zapomnimy o wszystkim innym. W tym stanie żadne inne zobowiązanie nie wejdzie nam w drogę.

 

     Taki czysty wielbiciel będzie postrzegany na całym świecie jako guru. Na przykład, nawet teraz, podążamy za Śrila Rupą Goswamim i Śrila Raghunathem dasą Goswamim jak za naszymi guru. I co głosimy? Głosimy tylko ich słowa. Głosimy słowa naszego Gurudewa.

 

     Jeśli inni zobaczą, że słowa Tamala Kryszny Maharadża i słowa Giriradża Maharadża są naprawdę słowami Śrila Bhaktiwedanty Swamiego Maharadży - jeśli będą widzieli, że wasze słowa są poprawne w linii (zgodne z guru i guru-parampara) - będą zobligowani przyjąć wszystkie wasze instrukcje. Wtedy nie będzie żadną szkodą nauczanie albo wykonywanie jakiejś innej sewy; to będzie prawdziwe nauczanie. Jednakże nie wiem jak wiele wcieleń zajmie wam by wejść w ten stan.

 

     Pewnego dnia będziecie zmuszeni zostawić wasze obecne nauczanie i stać się kwalifikowanymi, by wejść na Golokę Wrindawan, gdzie nie ma żadnego nauczania, tylko służba. Wtedy, stamtąd, jak przyszedł Śrila Rupa Goswami ze Śri Ćajtanją Mahaprabhu, będziecie mogli też wrócić i nauczać z waszym mistrzem duchowym.

 

[ ciąg dalszy nastąpi…]

 

[*) Przypis końcowy: (z Dźajwa-dharmy Śrila Bhaktiwinoda Thakura, Rozdział 28, Część 2):

Wradżanatha: Gurudewa, które gadha-samskara, głębokie wrażenie, odnosi się do bycia 'zaabsorboawanym medytacją'?

 

Goswami: Mój synu, usidlony przez naturę materialną, zostałeś złapany w cykl powtarzających się narodzin i śmierci, wypracowując zgromadzone reakcje twojej karmy. W tym mechanizmie, dwa typy samskar - praktana, przeszłego życia i adhunika, z obecnego życia - pomogły uformować twoją umysłową budowę, temperament i medytację. Pierwotnie, twoja dusza posiadała czystą świadomość i naturę by stać się zanieczyszczoną. Jednakże, teraz twoje poprzednie duchowe pobożne czynności zaprowadziły ciebie do poszukiwania świątobliwego towarzystwa i wykonywania służby oddania, w ten sposób tworząc potężne nowe samskary, które wykorzenią zanieczyszczone materialnie samskary i stopniowo pozwolą twojej oryginalnej czystej świadomości, przyjąć ponownie jej należyte miejsce. Im gadha-samskara służby oddania głębiej zapadnie w twoje serce, tym silniejszą obecność aćintja-tattwy odczujesz i w ten sposób zostanie wzbudzone 'zaabsorbowanie medytacją' w twojej sthaji-bhawie.]

 

Tłumaczenie: Prem das