Śladami kochających serc

Aśraya Tattva - Śripad Sadhu Maharaja

2011-10-08T10:40:00.001+02:00

Śripad Bhaktivedanta Sadhu Maharadża w Musułach

2011-10-08T10:18:00.001+02:00

Wizyta Srimad BV Sadhu Maharadża

2011-10-04T11:11:00.000+02:00

W dniach 1-3 października 2011 gościliśmy w Musułach Śrimad BV Sadhu Maharadża.

Dziękujemy Maharadż za wizytę :-)

Raga-vartma-candrika [Część 7]: Z pragnieniem w centrum

2011-09-09T14:09:00.000+02:00

hari_katha_Śrila Bhaktivedanty Narayana Maharaja: Z pragnieniem w centrum:

Tridandiswami Śri Śrimad Bhaktivedanta Narayana Goswami Maharadża
Rozmowy z ISKCON GBC na temat książki Śrila Viśwanatha Cakrawarti Thakura, Raga-vartma-candrika [Część 7]

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Śrila Wiśwanatha Czakrawarti Thakura w dalszym ciągu będzie wyjaśniać pięć aspektów raganuga-bhakti.

Abhista-bhava-mayi. Jakiekolwiek praktyki wykonujemy w czasie naszego sadhana (praktyki wykonywane dla osiągnięcia celu) będą one takie same w czasie sadhya (gdy osiągniemy cel życia, etap siddhi, doskonałości). Sadhaka pamiętają Krysznę, Govindę, zarówno, w czasie sadhana, jak i również w siddha-sarira (w duchowej postaci jako gopi-mandżari). Oba wspomnienia są takie same, lecz jedno jest niedojrzałe, a pozostałe będą dojrzałe. Przedmiot nastroju nigdy się nie zmieni, podobnie jak kirtana nigdy nie będzie zmieniony, czy to na etapie sadhana czy siddha. Zdolności wchłaniania jakie mają sadhaka odnośnie ich konstytucyjnych nastrojów nazywane są abhista-bhava-mayi.

Oni myślą o sobie jako o kisori-gopi (nastoletnich gopi), zaangażowanymi w służbę dla Radhiki. W swojej medytacji, widzą siebie jako panny pasterki robiące piękne girlandy, które następnie przekazują Rupa Mandżari. Z kolei Rupa Mandżari daje te girlandy Lalicie i Viśakhi, a one potem zakładają je na szyję Radhy i Kryszny. Ten rodzaj medytacji nazywa się asta-kaliya-seva lub asta-yami-seva. [* Patrz przypis końcowy 2] Z takimi myślami sadhaka mogą wypowiadać modlitwy Śrila Raghunatha dasa w Vilapa Kusumanjali, a wówczas w ich siddha-seva będą rzeczywiście zaangażowani w taki rodzaj seva. Więc tu nie ma zmian. To jest tylko kwestia fazy niedojrzałej lub dojrzałej. To się nazywa abhista-bhava-mayi. Rozważmy teraz drugą zasadę abhista-bhava-sambandhi. Wszystko ma dwie przyczyny: upadhana-karana [główny, znaczący element sprawczy] i nimitta-karana. Znasz znaczenie tych dwóch słów?

Dhanurdhara Swami: Przyczyna materialna...

Śripad Tamal Krsna Goswami: I przyczyna sprawcza. Przyczyna materialna i przyczyna sprawcza.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Jakie jest znaczenie sprawcza?

Dhanurdhara Swami: Sprawca i …

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Urzyjmy przykładu glinianego naczynia. Ziemia, zarówno surowa jak i wypalona, jest upadhana, a człowiek jest nimitta.

Śripad Tamal Krsna Goswami: Garncarz.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Możemy również posłużyć się przykładem nici, lub innego materiału. One są upadhana-karana.

Śripad Tamal Krsna Goswami: Bezpośrednią przyczyną?

Śrila Narayana Goswami Maharadża: W sprawie kosmicznego stworzenia, Karanadakasaiyi-Wisznu jest nimitta-karana a Advaita Acarya jest upadhana-karana. Czy rozumiesz? * [Zobacz przypis 2].

Śripad Tamal Krsna Goswami: Niedawno uczyliśmy o tym na klasach z Brahma-samhity.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Stworzenie świata materialnego ma dwie przyczyny - nimitta i upadhana - z tego upadhana jest ważniejsza. Składnikiem lub najważniejszą przyczyną (upadana) jest prakrti a znaczącą przyczyną (nimitta) jest Karanadakasayi-Wisznu.
Tutaj w Raga-vartma-candrika, Śrila Viśwanatha Cakrawarti Thakura mówi nam o upadhana-karana (głównej przyczynie) pragnienia. Jedną ze znaczących przyczyn jest śrawanam, słuchanie o Krysznie od naszego diksza- lub sziksa-guru: o Krysznie, który jest pięknym młodzieńczo i który wygląda bardzo słodko, gdy trzyma flet przy swoich ustach, i który inspiruje gopi-prema. Guru powie nam również o tych szczególnych gopi, a mianowicie o Rupa Mandżari i wszystkich innych mandżari Śrimati Radhiki, które są asraya (siedzibą) tej gopi-prema, do której dążymy. Powinniśmy o nich pamiętać i mówić o wszystkich ich czynnościach, tak samo jak powinniśmy odwiedzić wszystkie miejsca ich rozrywek.

Burijana dasa: Lila-sthana.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Powinniśmy iść do lila-sthana, miejsca ich rozrywek, takich jak Radha-Kunda, Syama-kunda, Giriraja Govardhana, Wrindawan i Vamsivata. Taka służba oddania jest upadhana-karana, są to najważniejsze praktyki, które szybko doprowadzą nas do naszego celu.

Śripad Tamal Krsna Goswami: A nimitta?

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Miałem właśnie powiedzieć; niektóre praktyki są nimitta-karana, tak jak nakładanie tilaka, noszenie …

Śripad Tamal Krsna Goswami: Kanti-mala.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Noszenie kanti-mala, przyjmowanie sannjasy i noszenie szafranowych tkanin. Śrila Wiśwanatha Czakrawarti Thakura stopniowo nam ten temat wyjaśnienia. Niektóre praktyki są upakarak. Czy znasz znaczenie upakarak?

Burijana dasa: Podstawowe. Czy "podstwowe" jest właściwym tłumaczeniem dla tego słowa? Podstawowe oznacza "całkowicie niezbędne".

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Upakarak oznacza, że jeśli zaangażujesz się w te praktyki to twoja bhakti będzie postępować, możesz zyskać, a jeśli się nie zaangażujesz, to będziesz przegranym. Takie praktyki to czytanie Śrimad Bhagavatam i podobnej literatury Vaisnava. [Upakarak oznacza "korzystne", a zatem dotyczy zarówno praktyk upadhana-karana jak i nimitta-karana.] Gurupadasraya (przyjęcie schronienia bona fide guru), mantra-dżapa (śpiewanie mantr), dhjana (medytacja), słuchanie i pamiętanie - praktyki te są bhava-sambandhi upadhana-karana. Praktyki te są niezbędne i we wszystkich takich praktykach niezbędne jest trzymanie w centrum korzenia bhavy względem którego mamy pragnienie - dasya, sakhya, vatsalya lub madhurya. W sadhana (na etapie praktyki), ta bhava (abhista-bhava) jest niedojrzała, ale na etapie siddha (etap doskonałości) jest już ona dojrzała.

Śripad Tamal Krsna Goswami: Nadal jednak, idea upadhana i nimitta nie jest jeszcze jasna.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Po pierwsze jest bhava-mayi, rzeczywiste pragnienie tego nastroju: mandżari-bhava. Następnie jest bhava-sambandhi, która jest upadhana-karana - podejmowanie takich zasadniczych działań, które szybko doprowadzą nas do tego nastroju. Bez gurupadasraya, nie można osiągnąć tego pragnienia. Słuchanie od Śri Guru i służenie mu są niezbędnymi praktykami, i dlatego nazywane są upadhana-karana, bhava-sambandhi.

Należy pamiętać gopala-mantra, kama-gayatri i mantrę Śri Caitanyi Mahaprabhu, gdyż wszystkie są bhava-sambandhi. Czy kiedy pamiętamy klim gauraya svaha to wypowiadamy tylko słowa? W naszych sercach powinno pojawić się, że Caitanya Mahaprabhu jest samym Kryszną i że Jego życzliwość jest bezpodstawna. On zawsze jest w nastroju aby dać kriszna-prema poprzez Jego mantrę, klim gauraya svaha. Temu Gaurandze, w celu osiągnięcia służby dla Niego, oferujemy się poprzez słowo svaha. Dlatego też zaleca się intonować wszystkich mantry gayatri, dane nam przez guru - trzy razy każdego dnia. Jest to również upadhana-karana. Musimy to robić.

nijabhista krsna-prestha pacheta' lagiya
nirantara seva kare antarmana hana

"W rzeczywistości mieszkańcy Vrndavany są bardzo drodzy Krysznie. Jeśli ktoś chce pełnić spontaniczną miłosną służbę, musi podążać za mieszkańcami Vrindavany i bezustannie wykonywać służbę oddania w swoim umyśle. (Śri Caitanya-caritamrita, Madhya-lila 22.159)

Zgodnie z wewnętrznym pragnieniem podążając za ukochanymi towarzyszami Kryszny, sadhaka zawsze intonuje maha-mantrę. To jest upadhana-karana - nie tylko śpiew, ale pamiętanie o cechach kriszna-nama. Jakich cechach? Cechach Rama [w rozumieniu Radha-Ramana] w "Hare Rama, Hare Rama, Rama Rama, Hare Hare". W "Hare Kryszna", "Hare" to Śrimati Radhika. Harati kunje itik hare krsnam harati. Oznacza to, że Kryszna jest atrakcyjny dla wszystkich, ale Śrimati Radhika przyciąga Krysznę i urzeka go w nikundża. Dlatego jest Madana-mohana Mohini, czarodziejką tego który oczarowuje samego Kupidyna. Rozmyślając w ten sposób, śpiewamy harinama.

Hare Kryszna maha-mantry to siddha-mantra, a zatem wraz z jej intonowaniem nie muszą być wykonywane anusthana (ceremonie) i purascarana (wstępne oczyszczające procedury). Śpiewanie mantry w ten sposób jest praktyką bhava-sambandhi (to praktyka, która szybko daje jej wykonawcy upragniony cel), a więc takie śpiewanie to upadhana-karana (podstawowe praktyki). Czynności nimitta-karana nie są bhava-sambandhi.

Śrila Wiśwanatha Czakrawarti Thakura wyjaśnia asta-dasaksya (osiemnaście sylab) mantrę i dasaksya (dziesięcio-sylabową) mantrę, jaką Caitanya Mahaprabhu otrzymał od swego Gurudeva. Wraz z klim krsnaya govindaya, mantra jest asta-dasaksya, a tylko z gopijana vallabhaya svaha jest to mantra dasaksya.

Śripad Tamal Krsna Goswami: Czy mógłbyś proszę, jeszcze wyjaśnić ostatnią rzecz którą właśnie powiedziałeś?

Burijana dasa: Mantrę, którą Mahaprabhu otrzymał?

Śripad Tamal Krsna Goswami: Co oznacza dasaksya?

Śrimad Bhaktivedanta Narayana Maharaja: Gopijana-vallabhaya svaha to mantra dasakshya.

Śripad Madhava Maharaja: Mantra dziesięciosylabowa.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Bez Klim.

Śripad Tamal Krsna Goswami: Co to za mantra?

Śrimad Bhaktivedanta Narayana Maharaja: Twój Guru dał ci to i ja również to daję: gopijana-vallabhaya svaha.

Śripad Tamal Krsna Goswami: Ale nie klim.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Klim nie jest wliczany w dziesięć sylab, jest oddzielne. To jest bija-mantra, bija sama w sobie jest mantrą i w połączeniu z innymi sylabami.

Śripad Tamal Krsna Goswami: Co się stało z krsnaya govindaya?

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Wraz z tymi dwoma słowami i klim, mantra staje się osiemnastosylabowa.

Niektóre osoby mówią, że są dwadzieścia cztery sylaby w kama-gayatri, a inni mówią, że jest ich dwadzieścia sześć, ale kiedy Radhika dała poprawną informację we svapna (śnie) …

Burijana dasa: We śnie Wiśwanatha Cakravarti…

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Wtedy wiedział…

Śripad Tamal Krsna Goswami: Dwadzieścia cztery i pół sylaby. On wiedział, co było tą pół-sylabą.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Zarówno te mantry są bhava-sambandhi, jak i słuchanie oraz mówienie o Krysznie i Jego bliskich jest również bhava-sambandhi.

Śrila Wiśwanatha Czakrawarti Thakura mówi, że w raganuga istnieją dwie podstawowe czynności - smarana (pamiętanie) i kirtana (intonowanie). W związku z tym, która z nich jest lepsza, kirtana czy smarana?

Śripad Tamal Krsna Goswami: Smarana.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Mówisz, że smarana jest lepszą?

Burijana dasa: Brhat-Bhagavatamrta wyraźnie mówi, że kirtana jest lepszą.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Śrila Sanatana Goswami wyjaśnia, że smarana wydaje się być lepsze, ale dla Kali-yugi zostało powiedziane "Hare nama, hare nama, hare nama eva kevalam." Śri Caitanya Mahaprabhu przybył tylko dla kirtana i ci którzy angażują się w kirtana-yajna (harinama sankirtana) nazywani są sumedhasah.

krsna-varnam tvisakrsnam
sangopangastra-parsadam
yajnaih sankirtana-prayair
yajanti hi su-medhasah

"W wieku Kali, inteligentne osoby wykonując zbiorowe intonowanie wielbią w ten sposób inkarnację Boga, która nieustannie śpiewa imiona Kryszny. Pomimo, że jego cera nie jest czarnawa, jest On samym Kryszną. Towarzyszą mu jego towarzysze, słudzy, bronie i zaufani towarzysze." (Śrimad-Bhagavatam, 11.5.32)

W tej śloce, słowo sumedhasa oznacza bardzo ....

Śripad Madhava Maharaja: Inteligentne.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Tutaj, Śrila Wiśwanatha Czakrawarti Thakura mówi, że to, co Caitanya Mahaprabhu zdecydował, było faktem. Dlatego smarana nie jest lepsze, ale raczej jest w anugatya z kirtana (następuje po kirtana).

Śrila Sanatana Goswami wyjaśnia w swojej Brhat-Bhagavatamrta dlaczego tak jest, ale babaji sahadżya nie podążają za jego myślą. Przede wszystkim napisał on, że smarana powinny być wykonywane pod nadzorem sankirtana. Jeśli będzimy głośno śpiewać sankirtana, czy gdy jest jakiś hałas to koncentracja osoby zaangażowanej w pamiętanie rozrywek Kryszny będzie przerwana. Jeśli ta osoba jest czysta, to nawet jeśli głośno będziemy śpiewać kirtana, to nie przeszkodzimy w jej cichej medytacji.

Z drugiej strony, nawet jeśli umysł takiej osoby jest bardzo czancal…

Dhanurdhara Swami: Chwiejny.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Nawet jeśli jego umysł jest chwiejny, to jeżeli wykonuje on głośno kirtana, wszystkie jego zmysły będą związane i będą milczały. Dlatego śpiewanie i pamiętanie razem są bhava-sambandhi. Śrila Wiśwanatha Czakrawarti Thakura odsyła nas do książki Śrila Rupa Goswamiego Śri Ujjvala-Nilamani, która omawia riszich, którzy wykonali tapasya. Czy rozumiesz znaczenie tapasya?

Śripad Tamal Krsna Goswami Maharaja i Dhanurdhara Maharaja: Wyrzeczenia.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Powinniśmy unikać myślenia, że w tym znaczeniu "wyrzeczenia" oznaczają otaczanie się ogniem w lesie, branie kąpieli w bardzo, bardzo zimnej wodzie w zimie, nie jedzenie, przyjmowanie śłubu milczenia czy akceptowanie innych takich trudności dla ciała. Tutaj "wyrzeczenia" odnoszą się do aradhana, wielbienia. Sześćdziesiąt tysięcy riszich wykonywało aradhana poprzez umysł i przez łaskę Pana Ramacandry, wszyscy oni zostali gopi.
Tak więc wszystkie te praktyki są bhava-sambandhi.

Śripad Tamal Krsna Goswami: Kiedy wspomniałeś wcześniej, że kirtana jest lepsze od smaranam, to czy takie kirtana oznacza dżapę (łagodne intonowanie na koralach), czy raczej oznacza to, wspólne intonowanie wielu osób robiących wspólnie kirtana?

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Które z nich nie jest ważne. Ważne jest to, aby mieć pragnienie, bycie w anugatya (pod kierunkiem) rasika Waisznawy, pamiętanie o rozrywkach Kryszny podczas intonowania i bycie we Wrindawan ciałem lub poprzez umysł. Ten typ kirtana jest najlepszy. Jeśli nasz Gurudżi wykonuje kirtana i braliśmy w tym udział, nasze kirtana nie będzie takie samo jak jego, bo my nie jesteśmy mu równi. On pamięta o rozrywkach Kryszny i płacze, ale my tego nie robimy. My tylko śpiewamy razem z nim, nasze śpiewanie nie jest takie samo. Śpiewanie może być dwojakiego rodzaju: vyakti-gata, albo samasti-gata.

Dhanurdhara Swami: Indywidualne i zbiorowe.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Tak, indywidualne i zbiorowe. Śrila Raghunatha dasa Goswami sam wykonywał kirtana "indywidualnie", ale kiedy intonował z grupą kirtanową Caitanyi Mahaprabhu, to śpiewanie jego nie było indywidualne. Kiedy Caitanya Mahaprabhu rozmawiał z Raya Ramananda, ich dyskusja była "indywidualna".

Praktyki nimitta-karana obejmują vratas (śluby, obrzędy religijne), takie jak Ekadasi vrata i Janmastami vrata i jakiekolwiek wykonywane dla Kryszny wyrzeczenia - mające jednocześnie, to pragnienie.

Śripad Tamal Krsna Goswami: Ale dlaczego to porównanie upadhana z nimitta? Dlaczego on użył tych dwóch słów - upadhana i nimitta - aby wyjaśńić różnicę między tymi dwoma grupami?

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Praktyki upadhana-karana muszą być wykonywane. Jeśli w jakimś czasie nie wykonujemy praktyk nimitta-karana, to jest to szkodliwe, ale nie jest to tak szkodliwe, jak odrzucenie praktyk upadhana-karana.

Śripad Tamal Krsna Goswami: Urzyłeś przykładu, w którym upadhana jest gliną a nimitta może być garncarzem.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Bez garncarza i bez ziemi, nic nie można zrobić, ale ziemia jest szczególnie ważna i dlatego upadhana jest ważniejsze. Słuchanie rozrywek Kryszny i służba dla Gurudeva są upadhana-karana, a te inne praktyki, są drugorzędne.

Burijana dasa: Właściwym tłumaczeniem jest "pierwszorzędne i drugorzędne". Drugorzędne lub drugoplanowe. Nimitta oznacza "wsparcie", a upadhana oznacza "podstawę" albo "coś podstawowego".

Śripad Tamal Krsna Goswami: To oznacza tutaj, ale przy opisie stworzenia, te dwa słowa nie są używane.

Dhanurdhara Swami: Pomimo to, to jest to samo.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: To nie jest takie samo, ale jest podobne.

Dhanurdhara Swami: Jeden z nich jest składnikiem. Bez składnika nie możesz sprawić niczego, stąd jest bardziej istotny.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Jeśli ktoś mówi, że nie powinniśmy przestrzegać Ekadasi - jak Hit Hari-Vamsa - to nie jest to prawdą.

Śripad Tamal Krsna Goswami: Co masz na myśli?

Śrimad Bhaktivedanta Narayana Maharaja: Musimy przestrzegać Ekadasi i Janmastami, mimo że są one nimitta-karana i nawet jeśli nie są one tak ważne, jak praktyki, które szybko wywołują wewnętrzne zaangażowanie. Ekadasi, Janmastami i podobne obrzędy, takie jak umieszczenie znaków tilaka na ciele, są korzystne dla pamiętania głównego celu. Wspierają one praktyki bhava-sambandhi, co z kolei prowadzi do abhista-bhava-mayi.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Czy możesz powtórzyć to jeszcze raz proszę?

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Pierwsza jest abhista-bhava-mayi, a następnie bhava-sambandhi. Praktyki bhava-sambandhi są wyższe od tych nimitta-karana. Praktyki bhava-sambandhi są mula-karana, główną przyczyną rozwoju abhista-bhava-mayi, a Ekadasi, Janmastami itp. są drugorzędne.

Dhanurdhara Swami: Czy jeśli te drugorzędne praktyki nie występują, to czy wciąż główna przyczyna jest wystarczająca?

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Przypuśćmy, że ktoś daje nacisk na Ekadasi, Janmastami i Rama-Nawami, ale ta osoba nie słucha harikatha, nie intonuje i nie pamięta, wówczas znaczenie tego Ekadasi jest dla niego drugorzędne.

Co jest złego w zaniedbywaniu Ekadasi?

Dla kogoś, kto ma pragnienie i jest zaangażowany w bhava-mayi lub bhava-sambandha, bycie nieświadomym tego dnia (Ekadasi), nie przyniesie mu szkody. Vamsidasa Babaji Maharaja jest tego przykładem. On przestrzegał Ekadasi przez trzy lub cztery dni, na Astami (ósmego dnia księżyca) i Navami (dziewiątego dnia księżyca). Potem, kiedy przychodziło Ekadasi (jedenastego dnia księżyca), to on nie zdawał sobie sprawy z tego dnia. Podobnie, Śrila Raghunatha dasa Goswami będzie przez wiele dni wewnętrznie zaabsorbowany pamiętając swoją służbę w rozrywkach Radhy i Kryszny, a Ekadasi w tym czasie przeminie. Ponieważ tych dwoje maha-bhagavatów wykonywali raganuga-bhajana, to nie było nic złego w ich brakujących Ekadasi. Jeśli jednak ktoś opuści Ekadasi w momencie kiedy jest świadomym na zewnątrz, byłoby to bardzo szkodliwe dla jego bhakti.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Jaka jest różnica między bhava-mayi i bhava-sambandhi? Jaka jest różnica?

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Powiedziałem wam to wszystko.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Wiem, ale pogubiłem się kiedy zacząłeś omawiać różnicę pomiędzy upadhana i nimitta i to jak się odnoszą do siebie.

Śrila Narayana Goswami Maharadża: Najpierw wyjaśniłem abhista-bhava-mayi, które mogą być w stadium niedojrzałym lub dojrzałych. Na etapie sadhana jest wchłanianie, tego że "jesteśmy gopi," a na etapie siddha rzeczywiście staniemy się gopi. W obu przypadkach jest to abhista-bhava-mayi. Dalej jest bhava-sambandhi upadhana-karana. Są to działania, które musimy wykonywać, tak jak słuchanie i pamiętanie. Praktyki te nie mogą być zaniedbywane z jakiegokolwiek powodu. Odnośnie praktyk nimitta-karana, to jeśli w pewnych okolicznościach nie możemy ich przestrzegać, to to nie jest szkodliwe, dlatego są one uważane za drugorzędne.

Vamsidasa Babaji Maharaja i Śrila Raghunatha dasa Goswami przez tak wiele dni byli w pełni pogrążeni w Kryszna-lila, a Ekadasi przychodziło i odchodziło podczas tego czasu ich zaangażowania. Dla nich nie było to nic złego. Z drugiej strony, jeśli zdarzają się sytuacje, w których nie podążamy, to jest to dla nas szkodliwe. Dlatego nimitta-karana nazywa się "drugorzędnymi".

[Ciąg dalszy nastąpi …]

[* Przypis końcowy 1: Wieczne rozrywki Pana Kryszny (nitya-lila) we Wrindawan nazywane są asta-kaliya-lila. Dwadzieścia cztery godziny z dnia Śri Śri Radhy i Kryszny jest podzielone na osiem części, poczynając od niśanta-lila (rozrywki przed świtem), pratah-lila (rozrywki poranne), purvahna-lila (rozrywki przedpołudniowe), madhyana-lila (rozrywkach w południe) aparahna-lila (rozrywki po południu), Sayama-lila (rozrywki o zmierzchu), pradosa-lila (rozrywki wieczorne) i ratri-lila (rozrywki nocne). Z wykładu Śrila Narayana Maharaja w Nawadwip, Indie: 17 marca 2005)]

Przypis końcowy 2: "Pan Wisznu jest przyczyną sprawczą (nimitta) materialnego świata, a Narayana w formie Sri Advaita jest przyczyną materialną (upadana)." (Śri Caitanya-czaritamrita Adi-lila 6.16)
"Podobnie jak pierwszą przyczyną glinianego garnka jest garncarza, tak twórcą świata materialnego jest pierwsze wcielenie Purusza (Karanadakasayi-Wisznu)." (Śri Caitanya-czaritamrita Adi-lila 5.63)
"Advaita Acarya jest wcieleniem Maha-Wisznu, którego główną funkcją jest stworzenie kosmicznego świata poprzez działanie maji." (Śri Caitanya-czaritamrita Adi-lila 6.4)
"Pomaga On (Advaita Acarya) w rozrywkach Purusza, dzięki którego materialnej energii i woli tworzy niezliczone wszechświaty." (Śri Caitanya-czaritamrita Adi-lila 6.11)]

Japa Retreat luty 2011

2010-11-03T00:35:00.013+01:00

A tu link do relacji z poprzedniego Retreat'u w Musułach:

http://premdas108.blogspot.com/2010/01/japa-retreat-w-musuach-sri-sri-radha.html

Europejski Festiwal z Gurudewą - lipiec 2010

2010-07-10T18:51:00.000+02:00

No i po Festiwalu...

A poniżej kilka fotek z Festiwalu.

Program otwarty Śrila B.V. Van Maharadża w Warszawie, wideo-migawka.

2010-05-23T01:07:00.001+02:00

Poniżej, jak w temacie. Wideo-migawka z programu otwartego z udziałem Śrila B.V. Van Maharadża, który się odbył w Warszawie, 17 kwietnia 2010 r.

Jak wejść w raganuga-bhakti cz. 2

2010-05-22T00:33:00.002+02:00

Śri Śrimad Bhaktiwedanta Narajana Maharadża

O Raganuga-bhakti

Cztery dyskusje z GBC o książce: Raga-wartma-ćandrika [Część 2]

Mathura, Indie: 1991

W pierwszej śloce Wilapa-kusumanjali, Śrila Raghunatha dasa Goswami stwierdza, że chociaż mąż Rupy Mandżari jest nieobecny, on widzi znak na jej wargach. Jak to się mogło stać? To nie jest tak, że Kryszna pocałował Rupę Mandżari. On pocałował Śrimati Radhikę i dlatego Radhika ma ten znak na Swoich wargach, ale znak natychmiast się zamanifestował na wargach Rupy Mandżari.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Pytałem ciebie o to w Bombaju.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Znaki na twarzy albo ciele Śrimati Radharani nie pojawiają się u Lality i Wiśakhi, ale wszystkie pojawiają się u mandżari. Jesteśmy zwolennikami Rupy Goswamiego, który jest Rupą Mandżari.

Myślę, że w ciągu całego waszego życia nie zapomnicie tego nauczania.

Ktoś mógł przyjąć tylko anuszthaniki (formalne) diksza, myśląc: "Tak wiele innych osób otrzymało diksza, więc też powinienem otrzymać." Przy jagji ogniowej ktoś może otrzymać świętą nić, kanti-mala (naszyjnik z tulasi) i tak dalej, ale może nie otrzymać instrukcji na temat wewnętrznego nastroju diksza, który tworzy prawdziwe diksza.

Diksza przychodzi stopniowo, nie za chwilę; proces otrzymywania diksza ma miejsce w ciągu długiego czasu. Kiedy ktoś ma odpowiedni potencjał samskar z poprzednich wcieleń, łatwo przyjmie diksza i proces dokona się szybko, ale bez poprzednich samskar proces będzie się opóźniał.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Chyba, że dostaje się towarzystwo Waisznawów raganuga.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Uczeń również musi być kwalifikowany. Jeśli uczeń nie ma dostatecznych samskar i nie posiada jeszcze żadnego gorliwego pragnienia, nie będzie w stanie właściwie otrzymywać tych prawd od jego diksza-guru, który może być bardzo kwalifikowany, ale może nie mieć wystarczająco czasu, by wyszkolić go w tym temacie. Następnie, kiedy pojawia się gorliwe pragnienie czynienia postępu, uczeń nie zmienia swojego gurudewa, ale konieczne się staje przyjęcie przez niego siksza-guru. Czasami uczeń będzie preferował swojego siksza-guru, albo będzie traktował obu guru jednakowo, stosownie do ich kwalifikacji. Stopniowo usłyszy o wszystkich tych tematach.

Jeśli czyjś diksza-guru jest obecny, uczeń otrzyma wszystkie te rzeczy od niego. Albo jego gurudewa z zadowoleniem poleci mu, by słuchał od innej osoby, jak w przypadku Śri Śjamanandy Prabhu, Śrila Narottamy dasa Thakura i Śri Śriniwasa Aćarji.

Jak wcześniej wspomniałem, jeśli ktoś ma gorliwą chęć z powodu swoich samskar nabytych w poprzednich wcieleniach albo samskar z obecnego wcielenia, zacznie przeszukiwać śastry - czytając i słuchając - zwłaszcza tych śastr lub komentarzy napisanych przez Śrila Rupę Goswamiego i jego zwolenników, Waisznawów z linii rupanuga.

Jakie jest faktyczne znaczenie rupanuga? W swoich książkach, Śrila Rupa Goswami opisał, w tatasztha-bhawa, różne rasy. Czy znasz znaczenie tatasztha?

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Marginalny.

Śripad Madhawa Maharadża: Neutralny.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Napisał z neutralnej pozycji o wszystkich rasach: śanta, dasja, sakhja, watsalja i madhurja. Jeśli ktoś gorliwie pragnie któregoś z tych nastrojów, będzie raganuga-bhaktą, ale nie rupanuga.

Jaka jest rupanuga? Nawet, jeśli ktoś podąża za Udźdźwala-nilamani, może być raganuga, ale nie rupanuga. Będzie rupanuga kiedy podąży właśnie tą ścieżką, na której Śrila Rupa Goswami (w formie Śri Rupy Mandżari) służy Radzie i Krysznie, głęboko medytując o cechach i bhawie, które posiada Rupa Mandżari służąc Im.

Śripad Madhawa Maharadża: Wszyscy rupanuga-bhaktowie są raganuga, ale nie wszyscy raganuga są rupanuga.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Sadhaka będzie musiał poszukać w śastrach w jaki sposób otrzymać te nastroje. Będzie słuchał od rupanuga Waisznawy, który poleci mu, by przeczytał Śrimad-bhagawatam, Udźdźwala-nilamani, Kryszna-karnamritę, Radha-rasa-sudha-nidhi, Dźajadewy Goswamiego, Gita-gowindę i książki Ćandidasa, Widjapatiego i innych.

Rupanuga Waisznawa pouczy go także, by szukał tylko tej bhawy, do której posiada gorące pragnienie. Będzie wiedział o wszystkich (sakhja, watsalja, madhurja), ale będzie musiał służyć tylko w jednym nastroju, nastroju jego sthaji-bhawy (trwałego konstytucyjnego nastroju). Sthaji-bhawa zamanifestuje się tylko gdy prema jest już osiągnięta, ale gorliwe pragnienie tej sthaji-bhawy osiąga się wcześniej. Prawdziwe gorące pragnienie nie zmieni się w tym albo jakimś przyszłym życiu - to nazywane jest gadha-samskarą *). Jeśli ktoś ma prawdziwe gorące pragnienie, tak jak Śrila Rupa Goswami, jego gorące pragnienie dla szczególnego sthaji-bhawa nigdy nie zmieni się w żadnym wcieleniu. Ono zawsze pozostanie takim samym.

Maharadża Bharata osiągnął stan bhawy, ale nie wiadomo, w której rasie.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Bhagawatamritam podaje, że osiągnął jeden z rodzajów Waikuntha-bhawy.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Tylko dasja-bhawę.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Tak, dasja-bhawę.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Śanaka, Sananda, Sanatana i Sanat Kumara mają swoją sthaji-bhawę w śanta-rasie. Chociaż mogą wypowiadać całe Śrimad-bhagawatam.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Jak to możliwe? Pamiętam, że wcześniej zadawałem ci to pytanie.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Mogą tak działać z neutralnej pozycji. Wiedzą wszystko o różnych rasach, ale nie mają bezpośredniego doświadczenia tych ras.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: A jak to jest z Śukadewą Goswamim?

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Śrila Śukadewa Goswami ma jakieś bezpośrednie doświadczenie, ponieważ on jest śuką…

Śripad Madhawa Maharadża: Papugą…

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Jest papugą Śrimati Radhiki, więc posiada sthaji-bhawę we Wradży.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: To jest bardzo istotne, że powiedziałeś o Śukadewie Goswamim.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Jako papuga Śrimati Radhiki, siada na gałęziach tamala albo drzew kadamba. Ogląda poufne rozrywki Radhiki i Kryszny i staje się bardzo, bardzo zadowolony. Chociaż, nie może służyć jak Rupa Mandżari.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Więc jakiego rodzaju jest jego bhawa? Ogląda wszystkie rozrywki.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Zostało powiedziane w śastrach, że ma śanta-bhawę.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Ponieważ jest neutralny.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Ale jest we Wradży a tam nie ma żadnej śanta-bhawy we Wradży. Będziemy musieli rozważyć, którą właściwie posiada rasę. Kiedy rano Śrimati Radhika i Śri Kryszna jeszcze śpią, ten Śuka papuga mówi tak wiele rzeczy, by Ich obudzić.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: To nie jest śanta-bhawa…

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Tak, to nie jest śanta-bhawa.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: On musi mieć wszystkie.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Będziemy musieli rozważyć wszystkie te prawdy.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Dlaczego jest powiedziane, że ma śanta-bhawę?

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Dla bhaktów w śanta-rasie.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Zewnętrznie tak to wygląda.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Ale…

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Ale tak właściwie nie jest.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Krowy we Wradży mają watsalja-bhawę, więc z pewnością Śuka nie może być w śanta-rasie.

Aby zilustrować tok poszukiwań w celu osiągnięcia owocu własnego prawdziwego, gorliwego pragnienia, Śrila Wiśwanatha Ćakrawarti Thakura daje przykład człowieka, który gorąco pragnie napić się mleka. Widząc jakieś mleko pragnie go skosztować, więc musi przejść przez proces, by je osiągnąć. Może się spytać kogoś, kto pije mleko, jak ta osoba je pozyskała. Gdy go wypyta nabędzie krowę, upewniając się, że krowa ma cielę, ponieważ dopóki krowa nie ma cielaka, nie może dawać mleka. Wtedy zaprowadzi krowę z cielakiem do swojego domu, gdzie oczyści wymiona krowy wodą albo ghi i przyprowadzi cielaka do picia. Kiedy cielę się napije mleka, człowiek umyje wymię krowy, po czym ją wydoi. Następnie, postawi mleko na ogniu, do zagotowania. I jeśli chce to gotowane mleko posłodzić, doda cukru i dla dodatkowego smaku doda wody różanej , kewry (ekstraktu wydestylowanego z kwiatu Pandanus, którego używa się w kuchni indyjskiej do przyprawiania napojów i deserów), kamfory i tak dalej.

Podobnie, chociaż sadhaka z prawdziwym palącym pragnieniem nie wymaga rozważania śastr, by przekonać się do bhakti, również zastosuje te śastry, które dadzą mu wejście w proces prowadzący do jego celu.

Śrila Wiśwanatha Ćakrawarti Thakura mówi nam, że kiedy ktoś ma faktycznie gorliwe pragnienie w raganuga-bhakti, także pójdzie za procedurami waidhi-bhakti - chociaż jego bhakti nie będzie waidhi-bhakti. Zajmie się dziewięcioma procesami bhakti, mianowicie śrawanam, kirtanam, smaranam wisznu, pada-sewanam i tak dalej. Od samego początku uważnie wykona guru-ćaranaśraję (przyjmując schronienie u lotosowych stóp Śri Guru) i będzie wiernie mu służył w wiśrambha-bhawie.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Jakie jest znaczenie wiśrambha-bhawy?

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Oznacza 'rezygnację z wszelkiego strachu'. Strach spowodowany respektem i czcią nie jest obecny. Uczeń będzie służył swojemu guru jak przyjaciel od serca. Nie będzie myślał: "Jestem bardzo nisko, a on jest bardzo wysoko." Raczej zdecyduje, "On jest mój i ja jestem jego."

Podaje się analogię młodego syna, który widząc swojego ojca siedzącego wyżej od niego, nie przejmuje się siedzeniem na ziemi. Natychmiast zerwie się na równe nogi i usiądzie u niego na kolanach. Wtedy będzie głaskał ramię swojego ojca, klepał go po twarzy i dotykał jego ramienia albo trzymaj jego rękę, służąc mu z wielką miłością.

Ponadto, osoba kwalifikująca się z prawdziwym gorącym pragnieniem, z większą nawet miłością niż ten młody syn, będzie służyła swojemu gurudewie, od którego zebrała te pochwycone przez niego prawdy i nastroje, które teraz posiada. Ten typ serdecznej służby jest niezbędny.

Guru-ćaranaśraja oznacza: 'przyjęcie schronienia samo-oświeconego guru'. To jest pierwszy z sześćdziesięciu czterech elementów służby oddania. Następnie, podążając za instrukcją drugiego elementu, ktoś przyjmuje od niego inicjację diksza. Śri Bhakti-rasamrita-sindhu opisuje te sześćdziesiąt cztery praktyki służby oddania, z których pięć pierwszych odnosi się do relacji z guru.

["Na ścieżce uregulowanej służby oddania, należy stosować następujące elementy: (1) Należy przyjąć bona fide mistrza duchowego. (2) Należy przyjąć od niego inicjację. (3) Należy mu służyć. (4) Należy otrzymywać instrukcje od mistrza duchowego i zadawać mu pytania w celu nauczenia się służby oddania. (5) Należy podążać śladami poprzednich aćarjów i podążać za wskazówkami dawanymi przez mistrza duchowego."]

Raganuga-bhakta idzie tymi samymi procedurami, ale jego bhawa (nastrój) stał się odmienny od tego z waidhi-bhakti. Uczeń waidhi-bhakti usiądzie niżej i modli się do swojego gurudewa ze złożonymi dłońmi: "Gurudewa, proszę wydaj mi rozkaz. Jaką służbę mam wykonać?" Wtedy, gdy otrzymuje rozkaz, jako służący, taki uczeń wykona służbę. Z drugiej strony, 'osoba z palącym pragnieniem' będzie służyć w nastroju, który poprzednio opisałem: bez strachu i bez odczucia odrębności. Będzie zdecydowanie widział: "Jestem jego…"

Śripad Madhawa Maharadża: "I on jest mój."

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Raganuga Waisznawa podąża za wszystkimi odnogami waidhi-bhakti, ale…

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Jaka jest różnica?

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Nastrój jest inny.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Inny nastrój.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Jeśli ktoś odrzuci praktyki waidhi, nie będzie w stanie wejść w raganuga. Jego gorliwość będzie powstrzymana. Więc musi podążać.

Dla osoby, która ma faktyczną palącą potrzebę i chce pójść procesem raganuga-bhakti, Śrimad-bhagawatam mówi, że Bhagawan przychodzi do niego w formie zarówno ćaitja-guru i diksza-guru. W związku z tym powinniśmy wiedzieć, że guru jest akhanda-tattwą (kompletną, niepodzielną zasadą guru), manifestacją Nitjanandy Prabhu, Baladewy Prabhu. Ponieważ gurudewa daje wszystko co Nitjananda Prabhu i Baladewa Prabhu przyszli tu dać i ponieważ wszystkie jego instrukcje są Ich, jest uważany za Ich manifestację.

Jest to oznajmione w Bhagawad-gicie (10.10):

teszam satata-juktanam bhadźatam priti purwakam

dadami buddhi-jogam tam jena mam upajanti te

["Tym, którzy wykonują bhadźana dla Mnie z miłością, tęskniąc do Mojego wiecznego towarzystwa, daję inteligencję, która do Mnie ich prowadzi."]

Jeśli ktoś podporządkuje się Krysznie i posiada czyste palące pragnienie, jeśli ma czyste serce i dostateczne samskary, Pan wyjawia wszystko w jego sercu (dadami buddhi-jogam) jako ćaitja-guru. Kryszna oznajmia w Bhagawad-gicie, "Daję mu mądrość, by osiągnął Moją bhakti." Nie daje tego otwarcie, daje to w sercu. Błogosławi Swojego wielbiciela sphurti (wewnętrzną wizją), inspirując go od wewnątrz i osobiście manifestuje w jego sercu wszystkie siddhanty. Także w formie, diksza-guru albo siksza-guru, daje instrukcje zewnętrznie.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Mówisz, że dyktuje w sercu?

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Tak. Dyktuje w sercu. Oczywiście.

Ludzie mogą widzieć, że ten wielbiciel nie ma żadnego guru i zastanawiają się: "Skąd on to wie?" Tutaj jest odpowiedź. Kryszna dyktuje wszystko, manifestuje Się od wewnątrz, czy to ktoś inny widzi, czy też nie.

Czasami doświadczałem tego sam. Coś czuję wewnątrz siebie - nie przeczytałem, ani nie zobaczyłem, ani nie usłyszałem pewnego faktu, chociaż czasami bardzo piękne rzeczy pojawiają się w moim sercu. Być może też miałeś to doświadczenie? Na pewno będziesz miał to doświadczenie ponieważ, kto służy swojemu gurudewie z pewnością otrzyma tę realizację. Nawet jeśli gurudewa nie jest w zasięgu naszego wzroku i tak zamanifestuje wszystkie te prawdy.

Śrila Wiśwanatha Ćakrawarti Thakura zaczyna od wskazania nam trzech kluczowych ślok z Bhakti-rasamrita-sindhu (1.294-296) za pomocą których można wejść na ścieżkę raganuga-bhakti. Oto pierwsza:

krisznam smaran dźanam ćasja presztham nidźa samihitam

tat tat katha ratas ćasau kurjad wasam wradźe sada

["Pamiętając Śri Krysznę i Jego ukochane towarzyszki, za którymi pragniemy podążać, w pełni będąc pochłoniętym dyskusjami o ich rozrywkach, powinno się zawsze mieszkać we Wradży. Jeśli to nie jest możliwe, wtedy powinno się zamieszkać tam w umyśle."]

Oto druga:

sewa sadhaka rupena siddha rupena ćatra hi

tad bhawa lipsuna karja wradźa-lokanusaratah

["Na tej ścieżce raganuga, będąc urzeczonym intensywną miłością ukochanych Wradżawasich Kryszny, sadhaka powinien żyć we Wradży pod przewodnictwem tych wielbicieli, którzy przyjęli schronienie Wradżawasich (tak jak Śri Rupa, Sanatana i Raghunatha dasa Goswami), zawsze chętnym będąc by służyć im w swoim obecnym ciele fizycznym. A w doskonałym stanie swojej siddha-rupy, wewnętrznie rozumiejąc duchowe ciało, które jest odpowiednie do wykonywania prema-sewy, powinien podjąć ulubioną służbę dla Śri Kryszny zgodnie ze swoim wybranym nastrojem. Z tego powodu powinien podążać śladami wiecznych mieszkańców Wradży, takich jak Śri Radhika, Lalita, Wiśakha i Śri Rupa Mandżari."]

I trzecia śloka:

śrawanotkirtanadini waidhi-bhaktj uditani tu

janj angani ća tanjatra widźnejani maniszibhih

["W waidhi-bhakti powinno się praktykować takie odnogi bhakti jak śrawana, kirtana i tak dalej zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami. Podobnie w raganuga-bhakti uczeni, którzy są wielce wykształceni w zasadach bhakti z pism doradzili wykonywanie tych praktyk."]

Śrila Wiśwanatha Ćakrawarti Thakura następnie komentuje każdą ślokę, jedną po drugiej - ten temat jest bardzo głęboki. Przedyskutujmy pierwszą ślokę.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Gdzie jest ta śloka? W której to jest części Bhakti-rasamrita-sindhu? Gdzie mogę ją znaleźć?

Śripad Giriradża Swami: Mogę to znaleźć. To jest na końcu Wschodniego Działu.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Możesz znaleźć to na końcu wibhaga purwa (Wschodniego Działu). Krysznam smaran oznacza 'pamiętanie Kryszny'. Samihitam nija presztham ćasja dźanam odnosi się dodatkowo do pamiętania Jego presztha. Czy wiesz co znaczy presztha?

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Moi drodzy.

Ci drodzy towarzysze mogą być w dasja-rasie, sakhja-rasie, albo watsalja-rasie, a Śrila Wiśwanatha Ćakrawarti Thakura szczególnie omawia tych w madhurja-rasie.

Ten kto rozwinął palące pragnienie osiągnięcia nastroju gopi zapamięta Krysznę z czasu Jego pobytu w Sewa Kundź albo w Wamsiwata. On ma śliczny uśmiech na Swojej twarzy i układa bardzo piękny flet wamsi na Swoich ustach. Jego niespokojne oczy, jak u sarny, zerkają to tu, to tam. Widząc nadchodzące gopi staje się przepełniony zachwytem i właśnie w tym momencie traci wszelką kontrolę nad Swoim ciałem, czy umysłem. Jest Samym Bogiem, jednak zapomina w tym czasie o wszystkim. Nie wie co robi, ani nawet jak wygląda. Stojąc w Swojej pozie tribhanga-lalita (potrójnego-zgięcia) wygląda prześlicznie.

Wiele tysięcy gopi jest tam obecne, ale kątem Swoich oczu szuka jednej szczególnej gopi - a ta gopi się spóźnia. Wtem dostrzega z daleka Jej przybycie. Kim jest ta gopi? Śrimati Radhiką. Raganuga sadhaka medytuje o tym jak Kryszna pojawia się w tamtym czasie.

To jest smaranam - pamiętanie o Krysznie ze wszystkimi tymi szczegółami, z uwzględnieniem Jego wielu zalet. W Dźajwa Dharmie przeczytaliśmy o cechach Kiśora-kryszny, który jest Kryszną w Swojej nastoletniej formie, w śringara-rasie (madhurja-rasie). Cechy Kryszny w sakhja-rasie nie są tym samym czym Jego cechy kiedy jest z gopi, a cechy Kryszny przy Nandzie i Jaśodzie też są inne. Jego cechy są inne w każdej rasie.

Powinniśmy zapamiętać Krysznę ze wszystkimi cechami, którymi jest przyozdobiony w madhurja-bhawie. Powinniśmy pamiętać Go z gopi gdy próbuje oszukać je w grach hazardowych i jak je oszukuje i gdy jest oszukiwany przez nie, gdy próbują ukraść Jego flet. Pamiętajmy Krysznę i Jego prija-dźana, Jego najdroższe towarzyszki.

Jakie są ścieżki gopi a zwłaszcza Śrimati Radharani? Jakie są zajęcia tych właśnie gopi, za którymi chcemy podążać z palącym pragnieniem? Tą gopi nie jest ani Radhika, Lalita ani Wiśakha. Jest nią Rupa Mandżari. Bardzo żywo interesujemy się obserwowaniem tego co ona robi. To właśnie jej nastrój chcemy przyswoić. Kiedy Śrimati Radhika jest zadowolona, wtedy sprawia to przyjemność Rupie Mandżari. Rupa Mandżari wykonuje tak wiele służb, jak przynoszenie wody w złotym naczyniu, czasami bardzo powoli i delikatnie wachluje ćamarą...

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Służy masażem?

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Tak, kiedy ona widzi, że Śri Radha i Śri Kryszna są bardzo zmęczeni, służy Im odpowiednio. Uważnie będziemy obserwować tę mandźari, patrząc na to co robi i jak wykonuje swoje liczne posługi.

Sposób, w jaki ktoś wkracza w te rozrywki i służbę, oparty jest na niezłomnym pamiętaniu. Dźanam ćasja - pamiętając o wszystkich gopi a zwłaszcza o tej gopi, którą jestem…

Śripad Madhawa Maharadża: Zainteresowany.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Zainteresowany.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Medytując w ten sposób.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: To jest metoda raganuga-sadhana-bhadźana. Tat tat katha rataś ćaszau - To wyrażenie w tej właśnie śloce dotyczy relacji z siksza-guru, z tym premi-guru, czy raganuga-guru, którego słuchamy. Będzie on z nami omawiał sposoby służby wszystkich sakhi Kryszny, a zwłaszcza rodzaje służby Rupy Mandżari i naszego guru w sakhi-weśa (w formie sakhi). Powinno mówić się o ich rozrywkach z Kryszną, tak jak ja to czasami omawiam z wami.

Taki wielbiciel zawsze mieszka we Wrindawan. Jeśli nie ma żadnej szansy, by przebywać cieleśnie we Wrindawan, z pewnością żyje tam w swoim umyśle, ale bez życia w Wrindawan, nie może osiągnąć tego rodzaju miłości.

Te trzy praktyki są niezbędne: Kryszna smarana, pamiętanie o Krysznie i Jego najdroższych towarzyszkach; tat tat katha rataś ćaszau, ciągłe rozmawianie o tych rozrywkach i kurjad wasam wradźe sada, nieustanne mieszkanie we Wrindawan (jeśli nie cieleśnie, to przynajmniej w umyśle), w takich miejscach rozrywek jak Sewa Kundż, Sanketa i Dźawat, a jeśli macie kwalifikacje możecie pójść do Radha Kunda w południe. Spędzić cały dzień z Radhiką i tą gopi, do której jesteście przeświadczeni, by za nią podążać.

To wszystko na dzisiaj. Być może, będę w stanie skończyć następne dwie śloki w ciągu kolejnych trzech dni.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Będziesz mówił przez trzy kolejne dni?

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Jeśli będę kontynuował te wyjaśnienia przez kolejne kilka dni, będziecie w stanie coś zrozumieć. Jeśli będę się spieszył, dyskusja nie będzie dla was tak korzystna.

(Pytanie w Bengali)

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Zadała takie pytanie: Jeśli ktoś chce żyć we Wrindawan w umyśle, czy wtedy jego ciało także się tam uda? Odpowiedź jest taka, że jego ciało automatycznie pójdzie za umysłem i przyjdzie do Wrindawan, jeśli takie jest jego wyłączne pragnienie.

W przeciwnym razie, jeśli osoba nie jest tak kwalifikowana, angażuje się w inne obowiązki i myśli: "Ten inny obowiązek powinien zostać wypełniony. Ta praca powinna zostać zrobiona. Ponadto miejsce, w którym mieszkam ma tak wiele udogodnień." W ten sposób, będąc daleko, ten typ osoby będzie myślał o życiu we Wrindawan, ale osiągnie tylko nieznaczną korzyść.

Ci, którzy są jak Śrila Raghunatha dasa Goswami będą myśleć: "Jeśli nie ma mnie tam w moim domu, niech nawet ktoś go spali. A co się stanie z moimi rodzicami, dziećmi i żoną jeśli pójdę do Wrindawan? Nie wiem jakim życiem będą żyli - czy będą mieli problemy i trudności, albo czy będzie u nich wszystko w porządku. To już nie jest dłużej moim obowiązkiem."

Z drugiej strony, uczeń neofita może powiedzieć, "Och, mój Gurudewa kazał mi, by nauczać, więc muszę to zrobić. To jest mój obowiązek (więc nie ma potrzeby medytować o Wrindawan.)" Jednakże, kiedy nasze płonące pragnienie w pełni rozkwitnie, zapomnimy o wszystkim innym. W tym stanie żadne inne zobowiązanie nie wejdzie nam w drogę.

Taki czysty wielbiciel będzie postrzegany na całym świecie jako guru. Na przykład, nawet teraz, podążamy za Śrila Rupą Goswamim i Śrila Raghunathem dasą Goswamim jak za naszymi guru. I co głosimy? Głosimy tylko ich słowa. Głosimy słowa naszego Gurudewa.

Jeśli inni zobaczą, że słowa Tamala Kryszny Maharadża i słowa Giriradża Maharadża są naprawdę słowami Śrila Bhaktiwedanty Swamiego Maharadży - jeśli będą widzieli, że wasze słowa są poprawne w linii (zgodne z guru i guru-parampara) - będą zobligowani przyjąć wszystkie wasze instrukcje. Wtedy nie będzie żadną szkodą nauczanie albo wykonywanie jakiejś innej sewy; to będzie prawdziwe nauczanie. Jednakże nie wiem jak wiele wcieleń zajmie wam by wejść w ten stan.

Pewnego dnia będziecie zmuszeni zostawić wasze obecne nauczanie i stać się kwalifikowanymi, by wejść na Golokę Wrindawan, gdzie nie ma żadnego nauczania, tylko służba. Wtedy, stamtąd, jak przyszedł Śrila Rupa Goswami ze Śri Ćajtanją Mahaprabhu, będziecie mogli też wrócić i nauczać z waszym mistrzem duchowym.

[ ciąg dalszy nastąpi…]

[*) Przypis końcowy: (z Dźajwa-dharmy Śrila Bhaktiwinoda Thakura, Rozdział 28, Część 2):

Wradżanatha: Gurudewa, które gadha-samskara, głębokie wrażenie, odnosi się do bycia 'zaabsorboawanym medytacją'?

Goswami: Mój synu, usidlony przez naturę materialną, zostałeś złapany w cykl powtarzających się narodzin i śmierci, wypracowując zgromadzone reakcje twojej karmy. W tym mechanizmie, dwa typy samskar - praktana, przeszłego życia i adhunika, z obecnego życia - pomogły uformować twoją umysłową budowę, temperament i medytację. Pierwotnie, twoja dusza posiadała czystą świadomość i naturę by stać się zanieczyszczoną. Jednakże, teraz twoje poprzednie duchowe pobożne czynności zaprowadziły ciebie do poszukiwania świątobliwego towarzystwa i wykonywania służby oddania, w ten sposób tworząc potężne nowe samskary, które wykorzenią zanieczyszczone materialnie samskary i stopniowo pozwolą twojej oryginalnej czystej świadomości, przyjąć ponownie jej należyte miejsce. Im gadha-samskara służby oddania głębiej zapadnie w twoje serce, tym silniejszą obecność aćintja-tattwy odczujesz i w ten sposób zostanie wzbudzone 'zaabsorbowanie medytacją' w twojej sthaji-bhawie.]

Tłumaczenie: Prem das

Jak wejść w raganuga-bhakti cz.1

2010-05-21T23:33:00.003+02:00

Śri Śrimad Bhaktiwedanta Narajana Maharadża

Jak wejść w raganuga-bhakti

Cztery dyskusje z GBC o książce: Raga-wartma-ćandrika [Część 1]

Mathura, Indie: 1991

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Goswami Maharadża we wczesnych latach 90, w Mathurze, w Indiach, uprzejmie udzielił wielu darśanów członkom ISKCON GBC.

[We wczesnych latach 90-tych, Śrila Narajana Goswami Maharadża zwykł udzielać darszanów kilku członkom ISKCON'owego GBC. Podczas tych paru lat, prosili go o przedyskutowanie kilku pozycji z literatury Gaudija Waisznawów, takich jak Dźaiwa-dharma, Śrimad-Bhagawatam - Pieśń Dziesiąta (Rasa-lila, Wenu-gita, Brahmara-gita i Gopi-gita) Harinama-ćintamani, Wilapa-kusumandźali i Raga-wartma-ćandrika.

W 1991 roku Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża przeprowadził cztery dyskusje na temat Raga-wartma-ćandrika. Poniżej przedstawiamy pierwszą część z tej serii, mamy nadzieję wysłać wam kolejne części. Jak już mogliśmy się dowiedzieć, Śrila Maharadża poprosił, aby wszystkie jego poranne rozmowy podczas spacerów i darszanów zostały opublikowane i zalecił aby uwzględnione zostały również darszany jakie odbyły się dla członków ISKCON'owego GBC.]

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Powiedziałeś, że dzisiaj będziesz mówił o Raga-wartma-ćandrika. Powiedziałeś, że ją streścisz i podsumujesz.

Śrila Narajana Goswami Maharadża: Przed rozpoczęciem omawiania Raga-wartma-ćandrika, najpierw pomódlmy się do naszego Gurudewa, Śri Śrimad Bhakti Pragjany Keśawy Goswamiego Maharadża, do Śri Śrimad Bhaktiwedanty Swamiego Maharadża, do Śrila Rupy Goswamiego i Śrila Raghunatha Dasa Goswamiego, a następnie do autora Śrila Wiśwanatha Ćakrawartiego Thakura. Szczerze błagajmy o to, aby ich łaska spłynęła na nas, a szczególnie łaska Śrila Wiśwanatha Ćakrawartiego Thakura.

W Raga-wartma-ćandrika, Śrila Wiśwanatha Ćakrawarti Thakura mówi nam o tym, co uświadomił sobie (zrealizował) dzięki łasce Śri Ćajtanji Mahaprabhu i Śrila Rupy Goswamiego odnośnie anuragi Śri Śri Radha-Kryszny. Anuraga odnosi się do tego stanu premy, który przychodzi tuż przed mahabhawą. W premie przychodzą (takie stany jak) sneha, następnie mana, pranaja, raga i wtedy anuraga.*[Zobacz przypis końcowy 1]

Autor oznajmia: "Piszę troszeczkę dla tych osób – które będąc szczęśliwcami – mają gorliwe pragnienie posiadania tej ragi *[Zobacz przypis końcowy 2], ale nie znajdują żadnej ścieżki, na którą mogli by wejść, aby ją osiągnąć (tę ragę). Ta książka służy im za przewodnik, tak jak blask księżyca (ćandrika), rzucający światło na ścieżkę (wartma) prowadzącą do miłosnego oddania jakie posiadają mieszkańcy Goloki Wryndawany (raga). Ta ścieżka jest niezwykłą rzadkością w tym świecie.

W czasie nowiu Amawasja, nocą nie widać księżyca; jest bardzo ciemno. Istnieje bardzo wąska ścieżka, ale jej nie widać. Gdyby księżyc był widoczny, to rozświetliłby ścieżkę swoimi promieniami i dzięki temu mogłaby ona być widoczna. Ta książka jest ćandrika (księżycowym blaskiem), która rzuca swoje światło na ragę i na ścieżkę prowadzącą do ragi. To dlatego nazywa się Raga-wartma-ćandrika.

Powinniśmy wiedzieć, że ta ścieżka jest bardzo, bardzo wąska, przeznaczona tylko dla nielicznych, rzadkich, wysoko wykwalifikowanych osób; nie jest dla każdego. Śrila Wiśwanatha Ćakrawarti Thakura radzi, aby inni nie czytali tej książki.

Jednakże, nie istnieją żadne materialne kwalifikacje wymagane do wejścia na tą ścieżkę; jedyną kwalifikacją jest lobha, czyli transcendentalne gorliwe pragnienie. Potwierdza to Bhagawad-gita, "Api ćet sudaraćaro bhadźate mam ananja-bhak." Człowiek może być pełny anarth (niepożądanych nawyków i myśli), ale jeśli przyjmuje towarzystwo raganuga-bhakty i pod jego przewodnictwem czyta Dziesiątą Pieśń Śrimad-Bhagawatam, może wtedy zostać przyciągniętym i uzyskać bardzo głębokie gorliwe pragnienie do osiągnięcia tego samego transcendentalnego nastroju jak Wradżawasi. Może być przyciągany do sakhja-rasy (przyjaźni z Kryszną), watsalja-rasy (rodzicielskiej miłości do Niego), albo madhurja-rasy (relacji z Nim jako ukochanym). Tylko poprzez pełne wiary słuchanie opisów Śrimad-Bhagawatam dotyczących nastrojów gopi, albo tych dotyczących ojca i matki Kryszny, przyjaciół Kryszny, można zacząć tęsknić za doświadczeniem takich samych nastrojów w swoim sercu.

Jednakże można zauważyć, że Śrila Wiśwanatha Ćakrawarti Thakura nie opisuje sakhja i watsalja-bhawy w Raga-wartma-ćandrika, przedstawia jedynie gopi-bhawę. Dlatego, aby osiągnąć tę bhawę, należy słuchać przede wszystkim od raganuga-bhakty, z rozdziałów Dzięsiątej Pieśni (Śrimad Bhagawatam), które omawiają relacje Kryszny z gopi, takich jak: Gopi-gita, Jugala-gita, Bhramara-gita, Pranaja-gita i Wenu-gita.

Ktoś posiadający samskary (wrażenia w sercu) z powodu przyjmowania odpowiedniego towarzystwa w swoich poprzednich życiach, będzie w stanie pielęgnować to gorliwe pragnienie i osiągnie gopi-bhawę przez czytanie śastr, aby zostać przekonanym nie będzie musiał polegać na logice śastr. Dla takiej osoby, ten traktat będzie ćandriką do odnalezienia ścieżki raganuga.

Autor, Śrila Wiśwanatha Ćakrawarti Thakura najpierw wyjaśnia, że są dwa rodzaje śraddhy (wiary) – waidhi i raganuga, których rezultatem są dwa rodzaje bhakti: waidhi-bhakti i raganuga-bhakti. Oba typy śraddhy osiągane są dzięki towarzystwu kwalifikowanych Waisznawów. Kiedy wejście w bhakti jest wymuszone strachem, kiedy wywołane jest nakazami śastr, które pouczają aby wykonywać bhakti dla Kryszny, w innym wypadku grożąc piekłem – taką bhakti nazywa się waidhi-bhakti.

W ten sposób można wejść do bhakti z powodu strachu, albo można zostać zmuszonym przez nakaz śastry, która jest oparta na jukti, rozumowaniu. Na przykład, śastra nakazuje:

sa wai pumszam paro dharmo jato bhaktir adhokszadźe
ahaitukj apratihata jajatma suprasidati

["Najwyższym zajęciem dla całej ludzkości jest śuddha-bhakti – bhakti wykonywana dla zadowolenia Kryszny, transcendentalnego Pana Adhokszadży, poprzez zaangażowanie swoich wszystkich wysiłków ciała, umysłu i duszy. Taka uttama-bhakti jest wykonywana nieustannie, bez żadnego osobistego pragnienia (anjabhilasita-sunjam) i bez przerwy. W ten sposób można w pełni usatysfakcjonować jaźń (atmę)." (Śrimad-Bhagawatam, 1.2.6)]

Przez słuchanie takich instrukcji, wielu ludzi wchodzi na ścieżkę bhakti i taka bhakti nazywa się waidhi-bhakti.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: To jest waidhi-bhakti.

Śrila Narajana Goswami Maharadża: Ta bhakti, która jest oparta tylko na prawdziwym, gorliwym pragnieniu jest nazywana raganuga-bhakti. Takie gorliwe pragnienie rozwija się dzięki słuchaniu o rozrywkach Kryszny i gopi opisanych w Śrimad-Bhagawatam, z czytania książek Goswamich, a zwłaszcza dzięki przebywaniu w towarzystwie raganuga-bhakty. Bez towarzystwa takich raganuga-bhaktów, rozrywki Kryszny i gopi nie będą właściwie rozumiane.

Jaka jest natura prawdziwego gorliwego pragnienia? Skąd możemy wiedzieć, czy nasze pragnienie jest prawdziwe?

Kiedy sadhaka słucha od raganuga-rasika Waisznawów o słodkich rozrywkach Kryszny, zwłaszcza o Jego rozrywkach z gopi, czy to ze Śrimad-bhagawatam, Kryszna-karnamrity, Udźdźwala-nilamani, Radha-rasa-sudha-nidhi, albo z innych książek, jego ćitta-writti (serce) staje się bardzo chętne do dociekania o nastrojach parikarów (towarzyszy) Kryszny. Wtedy zostaje zaabsorbowany rupą (formą) Śri Kryszny, gunami (cechami) i lilami (rozrywkami).

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Kiedy serce wypełnia się cechami Kryszny i formą Kryszny.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Goswami Maharadża: Czy znasz znaczenie ćitta-writti?

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Duchowy... wewnętrzny... Jakie to słowo? Wewnętrzny...

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Goswami Maharadża: Potrzebuję tego słowa.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Świadomość? Wewnętrzna świadomość?

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Goswami Maharadża: Świadomość. W tym kontekście ćiitta-writti oznacza 'umysł' albo 'serce'. Kiedy nasze ćiitta-writti niecierpliwie pragnie być jak ci wieczni towarzysze Kryszny, inaczej mówiąc, pragnie mieć nastroje tych wiecznych towarzyszy, taki stan serca jest prawdziwym, naturalnym stanem, w przeciwieństwie do narzuconego, światowego ćiitta-writti.

W tym momencie, wielbiciel nie jest zainteresowany analizowaniem poleceń śastr. Będzie tylko chciał osiągnąć ten nastrój, który widzi u swojej aszraja-gopi, u gopi do nastroju której rozwinął pragnienie. To jest prawdziwe, gorliwe pragnienie.

Czy rozumiesz? Czy możesz powiedzieć co oznacza lobha, gorliwe pragnienie?

Śripad Tamal Kryszna Goswami: To jest wtedy, gdy ktoś słyszy opisy Śrimad-Bhagawatam Radhy i Kryszny, i wtedy myśli o uczuciach, które gopi mają dla Kryszny.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Goswami Maharadża: Które chce mieć...

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Usilnie chce mieć to samo uczucie, które jest w nich; to jest lobha.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Goswami Maharadża: To jest lobha, ale opuściłeś jedną rzecz. To, że lobha nie są regulowane przez nakazy śastr albo ograniczenia. Takie nakazy są pomijane.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Nie ma tam zasad i kontroli.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Goswami Maharadża: Zasady i kontrola śastr są zupełnie niepotrzebne.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: W przeciwnym razie byłoby to waidhi.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Goswami Maharadża: Na przykład, można widzieć jakieś rasagulle, albo rabhri (indyjskie słodycze) i czy się ma, czy się nie ma pieniędzy aby zapłacić za te słodycze, można natychmiast rozwinąć ochotę na nie. Można krzyknąć, "Och jakże one są smakowite!" Podobnie, można znaleźć się w dowolnym, innym stanie, jeśli szczerze się go kontempluje, "Och! Nastrój gopi jest bardzo przyjemny i bardzo wspaniały. Chciałbym być w tym nastroju (mam to gorliwe pragnienie)," więc takie gorliwe pragnienie nie ma żadnych ograniczeń, ani nie powoduje rozważań o żadnych ograniczeniach z śastr. Jeśli sądzimy, że nie jesteśmy kwalifikowani i myślimy, że to czego chcemy jest za wysoko dla nas, to jest znak, że nie posiadamy tego gorliwego pragnienia. Czy rozumiecie?

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Proszę wyjaśnij.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Goswami Maharadża: Jeśli pragnę rasagulli, ale myślę, "nie mam pieniędzy aby je nabyć, więc nie mogę ich mieć," to oznacza, że nie mam prawdziwego, gorliwego pragnienia aby je zdobyć.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Gorliwe pragnienie jest ponad tym.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Goswami Maharadża: Tak czy inaczej, nie przebierasz w środkach...

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Wyżebraj, pożycz, albo ukradnij.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Goswami Maharadża: Przez kradzież, albo błaganie, albo w jakikolwiek inny sposób. Taka osoba nie myśli o tym, czy posiada kwalifikacje, albo czy nie posiada kwalifikacji. Nie rozważa tego czy może, być w stanie osiągnąć tę bhakti, czy też nie. Po prostu myśli, "Muszę ją mieć!" To jest prawdziwe, gorliwe pragnienie. Czy rozumiecie?

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Pragnienie serca.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Goswami Maharadża: Takie pragnienie musi zostać opanowane przez formę, cechy i rozrywki Kryszny. Wtedy będzie nazwane prawdziwym, palącym pragnieniem.

Sadhaka może rozmyślać, "Słyszałem od rasika Waisznawów jak Lalita, Wiszakha, Ćitra, Rupa mandźari i inne towarzyszki służą Krysznie, i ja chcę służyć tak jak one." Nie osądzając, czy jest on kwalifikowany by osiągnąć tę samadżati-bhawę (identyczny nastrój, do którego ktoś aspiruje), jeśli on nie czeka na jakiś logiczny argument, który ma go przekonać, to jest to nazywane gorliwym pragnieniem.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Argumenty oznaczają 'wyciąganie wniosków'.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Goswami Maharadża: To powinno przyjść bez polegania na jakimś wnioskowaniu. Jeśli wymaga się wnioskowania, to wtedy oznacza to, że nie ma tam tego gorliwego pragnienia.

Następnie należy rozważyć: "Kiedy pojawia się to gorliwe pragnienie, w jaki sposób można osiągnąć pożądany rezultat?" Ono pojawia się dzięki towarzystwu raganuga-rasika Waisznawów. W tym towarzystwie czyta się Udźdźwala-nilamani, Bhakti-rasamrita-sindhu, szczególnie Raga-wartma-ćandrikę...

Śripad Madhawa Maharadża: Wradża-riti-ćintamani.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Goswami Maharadża: Wradża-riti-ćintamani, Kryszna-karnamrita, Radha-rasa-sudhanidhi, Gita-gowinda Śrila Dżajadewy Goswamiego i książki Śri Kawi Karnapury i wszystkich naszych Goswamich.

Należy przeczytać wszystkie te książki i przeanalizować: "Jak mogę w łatwy sposób osiągnąć ten nastrój, w jakikolwiek sposób bez przebierania w środkach. Jaka jest najprostsza metoda by go uzyskać?” Takie powinno być pytanie.

Wszyscy nasi aćarjowie, włączając Śrila Wiśwanatha Ćakrawartiego Thakurę i Śrila Bhaktiwinoda Thakura, zarejestrowali dla nas, jak oni sami to osiągnęli w praktyczny sposób i jak sadhana-siddha-gopi to osiągnęły. Ich pisma są autentyczne. Można odszukać metody, którymi oni podążali w śastrach i podążać za omawianymi tam metodami, ponieważ bez podążania za śastrami, bez podążania za wskazówkami Śrila Rupy Goswamiego, można stać się sahadżją albo ateistą.

Osoba posiadająca to gorliwe pragnienie nigdy nie osądzi swoich kwalifikacji. To jest główny punkt. Raczej przyjmie asystę tych pism. Śrila Wiśwanatha Ćakrawarti Thakura nie jest obecny osobiście, ale jest obecny poprzez swoje pisma.

Ważne jest by zrozumieć, że to gorliwe pragnienie nie pojawi się jedynie z powodu czyjegoś osobistego wysiłku. Ona przychodzi tylko przez łaskę Samego Kryszny i przez łaskę raganuga-bhakty. Bez ich łaski nie można jej posiąść.

Bhakta-kripa, czyli łaska Waisznawów, jest dwóch rodzajów: praktana (z poprzedniego życia) i adhunika (z tego życia). Praktana odnosi się do łaski, która pochodzi z poprzednich wcieleń, jak również z obecnych narodzin. Jeśli człowiek posiada samskary z czynności oddania, pełnionych w poprzednich życiach i otrzymał łaskę Waisznawy w tym życiu, to bardzo łatwo i szybko będzie rozwijał się w bhakti. Być może nawet nie będzie musiał znów przyjmować diksza, tak jak w przypadku niektórych naszych Goswamich. Jednakże jeśli przyjmie diksza, to będzie widać jego bardzo szybki postęp.

Śrila Haridasa Thakura, Śri Swarupa Damodara i Śri Raja Ramananda nie ujawnili swoich guru-parampara, pomimo tego otrzymali towarzystwo Śri Ćajtanji Mahaprabhu i osiągnęli swój upragniony cel. Jest to przykładem łaski z powodu purwa-samskar, wywartych wrażeń, narosłych w poprzednich wcieleniach. [Te transcendentalne osobowości są wiecznymi towarzyszami Śri Ćajtanji Mahaprabhu, a nie uwarunkowanymi duszami i dlatego nie są zależne od przeszłych samskar. Pomimo tego, kiedy pojawiają się w tym świecie, dają nam przykład swoim zachowaniem.] Czy rozumiecie? Zadam wam pytanie.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: W porządku.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Goswami Maharadża: Czy znacie znaczenie samskary?

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Ktoś zgromadził jakieś pobożne aktywa, stosował procesy oczyszczania i doskonalenia się.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Goswami Maharadża: Omówię temat samskar, więc spróbujcie zrozumieć ich znaczenie.

Jeśli nie posiada się żadnych samskar z poprzednich wcieleń, ale w jakiś sposób otrzymuje się gorliwe pragnienie dzięki bezprzyczynowej łasce kwalifikowanego guru lub Waisznawy, to jest to nazywane adhunika-kripą (kripa znaczy 'łaska'). Taka osoba otrzymuje diksza od guru będącego raganuga Waisznawą lub jeśli otrzymał diksza zanim rozwiną to gorliwe pragnienie, wtedy przyjmuje on raganuga Waisznawę jako swojego sziksza-guru. Można służyć zarówno swojemu sziksza i diksza-guru z równym oddaniem. W pewnych przypadkach można również służyć swojemu sziksza-guru nawet bardziej niż swojemu anuszthana-diksza-guru (guru, który daje mantry, inicjujące zgodnie z panczaratrika-widhi), jak zrobił to Śri Sjamananda Prabhu, Śrila Raghunatha Dasa Goswami i Śrila Krysznadasa Kawiradża Goswami. [Również te transcendentalne osobowości nie są uwarunkowanymi duszami, jednakże dają one nam wiele nauk przez przykład swojego własnego postępowania.]

Jadunandana Aćarja był diksza-guru Śrila Raghunatha Dasa Goswamiego a następnie Śri Ćajtanja Mahaprabhu umieścił go w rękah Śri Swarupy Damodara. Później, kiedy Raghunatha Dasa poszedł do Wryndawany, miał towarzystwo Śrila Sanatany Goswamiego a zwłaszcza Śrila Rupy Goswamiego. Ostatecznie, Śrila Raghunatha Dasa Goswami modlił się do Śrila Rupy Goswamiego o wszelkie czynności w służbie, opisane w jego Wilapa-kusumandźali.

Krysznadasa Kawiradża Goswami nie wyjawił imienia swojego diksza-guru, być może dlatego, że nie otrzymał swoich myśli o oddaniu od niego. Raczej uznał on Rupę i Raghunatha, ponieważ od nich otrzymał wszystkie swoje nastroje. Na końcu każdego rozdziału swojej Śri Ćajtanja-ćaritamrity, modlił się on:

śri-rupa-raghunatha-pade jara aśa
ćaitanja-ćaritamrta kahe krisznadasa

["Modląc się u lotosowych stóp Śri Rupy i Śri Raghunatha, zawsze pragnąc ich łaski, ja Krysznadasa, opowiadam Śri Ćajtanja-ćaritamritę, podążając za ich śladami."]

Dlaczego Raghunatha Dasa Goswami modli się do Rupy Goswamiego? Swarupa Damodara jest Lalita-dewi i dlatego jest bardziej kwalifikowany niż Rupa Goswami, który jest Rupą mandźari. Ponadto, Raghunatha Dasa modli się tylko do Rupy Goswamiego. Dlaczego? Tak jest, ponieważ nie chce być nayiką (ukochaną bohaterką) Kryszny jak Lalita i Wiszakha.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: On chce być pogrążony w mandźari-bhawie.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Goswami Maharadża: Tylko w mandźari-bhawie.

Śripad Madhawa Maharadża: On chce podążać za Rupą mandźari, ponieważ oni są w tej samej kategorii, kategorii mandźari.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Goswami Maharadża: Czym jest mandźari? Słyszeliśmy o kamala-mandźari i mango-mandźari. Każde pnącze albo dobry kwiat posiada mandźari. Chociaż mandźari ukazuje się pierwsza (w sanskrycie: pąk - rodzaj żeński) a potem kwiat, mandźari zawsze znajduje się ponad kwiatem. Kiedy pszczoła przychodzi usiąść na kwiecie aby pić jego miód, mandźari drży z zachwytu.

Podobnie, pszczoła-Kryszna przychodzi do Śrimati Radhiki, a Ona zerka na Niego i angażują się w miłosne rozrywki (prema-wilas). Chociaż 'pszczoła' nie usiądzie na mandźari, mandźari drży, czując jak gdyby pszczoła usiadła na niej. Czegokolwiek 'kwiat' doświadcza w tych rozrywkach, manifestuje się to u mandźari, więc nie ma żadnej potrzeby aby pszczoła udała się do niej (bezpośrednio). Ona naturalnie czuje wszystko to, co odczuwane jest przez kwiat. Jeśli pszczoła całuje kwiat, wtedy widząca to mandźari odczuwa, że „pszczoła pocałowała mnie.”

Faktycznie, mandźari kosztuje czegoś specjalnego, czego nawet kwiat nie kosztuje, w tym sensie, że kwiat nie drży tak jak mandźari. Podobnie służki Śrimati Radhiki doświadczają przyjemności bycia Jej służkami, której Ona Sama nie doświadcza i ta przyjemność zwana jest bhawa-ullasa rati. *[Zobacz przypis końcowy 3]

Śrila Raghunatha Dasa Goswami chciał być mandźari, nie kwiatem. Inaczej mówiąc nie chciał sakhi-bhawy (nastroju przyjaciółek Śrimati Radhiki jak Lality i Wiszakhi, które mają bezpośrednie relacje ze Śri Kryszną). Czy rozumiecie? Na tym polega istota mandźari. W naszej sampradaji nikt nie chce być sakhi Śri Radhy. My chcemy być tylko Jej kinkari. Czy podążacie za moimi słowami całościowo? Czy znacie znaczenie słowa kinkari?

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Służący.

Śripad Madhawa Maharadża: Służka.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Goswami Maharadża: W języku angielskim nie istnieje odpowiednik słowa kinkari. To jest bardzo piękne sanskryckie słowo, które odnosi się do czegoś bardzo miękkiego, bardzo pachnącego i bardzo słodkiego.

Nie można uczyć się tych tematów po prostu czytając książki. Żadna książka nie wyjaśni ci prawdy tak jak to omawiamy w tej konwersacji. Dyskutując ze mną w ten sposób, możesz osiągnąć więcej niż to, co możesz osiągnąć przez zwykłe czytanie książek.

Śripad Madhawa Maharadża: Te prawdy przychodzą tylko przez realizację.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Goswami Maharadża: Nie mówię, że mam jakąś realizację, ale mam łaskę Boga i łaskę Gurudewa.

(Ciąg dalszy nastąpi...)

[* Przypis końcowy 1]:

Sneha - młodzieńcze zakochanie.

Maan - to jest stan premy, w którym sneha dosięga wzmożonego szczęścia, powodując doświadczanie słodkości ukochanego w ciągle nowych odmianach (Udźdźwala-nilamani 14.96) i kiedy nayika zewnętrznie przybiera okazywanie urazy, zmienia się w transcendentalny gniew i oburzenie wynikające z zazdrosnej miłości.

Pranaja - jest to wzmocniony stan premy, gdy maan przybiera formę niepowstrzymywanej zażyłości znanej jako wiszrambha, albo zaufania pozbawionego jakiegoś ograniczenia albo formalności. To zaufanie powoduje przekonanie, że swoje życie, umysł, inteligencję, ciało i zasoby posiadania, utożsamia się w każdym aspekcie z życiem, umysłem, inteligencją i ciałem ukochanego.

Raga - 1) wzmocniony stan premy, w którym niezaspokojone miłosne pragnienie (prema-maji triszna) do obiektu swojego uczucia (Śri Kryszny) daje wzrost spontanicznego i intensywnego zaabsorbowania swoim ukochanym, tak bardzo, że w przypadku braku okazji do zadowolenia ukochanego, doprowadza na skraj wytrzymałości prowadzącej do chęci porzucenia własnego życia; 2) gdy pranaja jest doświadczana w sercu jako ogromna przyjemność. Jeśli przez zaakceptowanie swojej niedoli jest szansa, by spotkać się z Kryszną, wtedy ta niedola staje się źródłem wielkiego szczęścia. A gdy szczęście nie daje szans na spotkanie się z Kryszną, szczęście takie staje się źródłem wielkiego strapienia.

Anuraga - intensywny stan premy, który zdefiniowano w Udźdźwala-nilamani (14.146): "Chociaż ktoś może regularnie spotykać się i jest dobrze zaznajomiony z ukochaną osobą, za każdym razem świeży sentyment intensywnego przywiązania powoduje doświadczenie poznawania ukochanej osoby w każdej chwili wciąż od nowa, jak gdyby nigdy wcześniej ten stan nie był doświadczany z tą osobą."

bhawa - 1) miłosne emocje; szczególny nastrój miłości, w którym wielbiciel służy Krysznie. 2) podwyższony stan premy, który w Udźdźwala-nilamani został porównany z maha-bhawą, a który zdarza się kiedy anuraga osiąga pewien stan ożywionej radości i upodobania. Może być on doświadczony i smakowany jedynie w anuraga, a nie w żadnym innym stanie bhawy. Kiedy anuraga jest przyozdobione rozpalonymi i ekscytującymi namiętnościami sattwika, jak roztopione złoto i osiąga swoją kulminację u Śrimati Radhiki, stając się identyczne z Jej rzeczywistym temperamentem i usposobieniem, wtedy nazywane jest bhawą.

Mahabhawa - najbardziej dojrzały stan premy.

*[Przypis końcowy 2]:

Tutaj staje się konieczne rozumienie znaczenia raga, raganuga i ragatmika. Odnosząc się do tego tematu, Śrila Bhaktiwinoda Thakura mówi, że nadmierne przywiązanie do różnych form zadowalania zmysłów, które jest odczuwane przez materialistów przez naturalny kontakt z przedmiotami zmysłów, jest nazywane ragą. Tak jak oczy zostają pochwycone przez zobaczenie czegoś pięknego, w podobny sposób wszystkie zmysły są zawsze chętne do smakowania przyjemności i w ten sposób serce rozwija przywiązanie (ragę) do przedmiotów zmysłów. Kiedy Kryszna jest wyłącznym obiektem tego raga, nazywane jest to raga-bhakti. Śrila Rupa Goswami zdefiniował to raga jako iszteswarasiki raga paramawisztata (BRS 1.2.272). "Silne, naturalne i kompletne zaabsorbowanie umiłowanym obiektem czyjegoś oddania wynikające z nieugaszonej miłości wypełnionej pragnieniem, nazywane jest ragą.” Kiedy ktoś jest pochłonięty kryszna-bhakti na tym poziomie, nazywa się to ragatmika-bhakti. Ten rodzaj bhakti można zaobserwować przede wszystkim u Wradżawasich, u wiecznych mieszkańców Wradży. I ta bhakti, która podąża za nastrojami ragatmików nazywa się raganuga. Inaczej mówiąc, kiedy, z powodu łaski Śri Kryszny i Jego wielbicieli, ktoś kultywuje bhakti będąc przymuszonym siłą gorliwego pragnienia osiągnięcia tego samego nastroju, co ukochani towarzysze Kryszny, to nazywane jest to raganuga-bhakti. (Raga-wartma-ćandrika, werset 2, znaczenie Śrila Narajana Goswamiego Maharadża).

*[Przypis końcowy 3]:

bhawa-ullasa-rati – Ogólnie, wielbiciele o tym samym nastroju i którzy rozwinęli podobne pragnienia naturalnie dzielą się suhrid-bhawą, intymną przyjaźnią pomiędzy sobą. Właśnie dlatego miłość i uczucie, które Lalita i inne sakhi mają dla Śrimati Radhiki nazywa się suhrid-rati. Kiedy ich suhrid-rati jest taka sama albo nieznacznie mniejsza niż ich Kryszna-rati (uczucie do Śri Kryszny), nazywane jest sancari-bhawą (tymczasowym uczuciem, porównanym do fal, które wzbierają i następnie powracają do oceanu ich stałego uczucia, w nastroju ukochanych Kryszny). Inaczej mówiąc, ta suhrid-rati stają się jak fale w oceanie ich dominującego uczucia dla Kryszny; to jest sanćari-bhawa.

W przypadku mandźari-sakhi, ich suhrid-rati (dla Śri Radhy i wszystkiego co jest z Nią związane), która zupełnie przewyższa ich kryszna-rati i która stale wzbiera do określonego momentu z powodu bycia w pełni zaabsorbowanymi nią, nazywany jest bhawa-ullasa-rati. To jest specjalna cecha madhura-rasy. Z pięciu typów sakhich, tylko nitja-sakhje i prana-sakhje, które znane są jako mandźari, posiadają tę bhawa-ullasa-rati jako swoje trwałe uczucie (sthaji-rati). To już nie jest tylko sanćari-bhawa. Te mandźarje wzmacniają wiele sneha, młodzieńczej miłości, obecnej u Radhadżi.

Można zauważyć, że pnącza zawsze usiłują objąć drzewa, ale liście, kwiaty i pąki (mandźari) pnączy nawet nie próbują bezpośredniego, nieznacznego obejmowania drzew. Kiedy pnącze obejmuje drzewo, radość tych kwiatów, liści i mandźari automatycznie wzrasta. W Śri Wrindawanie Śrimati Radhika pozostaje najwznioślejszą wśród wszystkich gopi. Ona jest sławna jako kalpa-lata: pnącze (które spełnia każde pragnienie) miłości do Śri Kryszny. Jej niektóre sakhi mają naturę liści, inne są jak kwiaty, a inne jak mandźari. I właśnie dlatego są zawsze chętne by Śrimati Radhika spotykała się z Kryszną, bo są prowadzone przyjemność szczęścia Ich związku. (Komentarz Śrila Narajana Goswamiego Maharadża do wenu-gity, wersetu 7)]

Na tym zdjęciu Śrila Maharadża prowadzi ISKCON'owe GBC oraz innych wielbicieli w wykonywaniu obrządku podczas festiwalu samadhi Śrila Prabhupady, po tym jak wcześniej udzielił ceremoni samadhi dla Śrila Prabhupada. [W celu uzyskania więcej szczegółów na temat tej uroczystości samadhi, odsyłamy do książki: Gaura-wani-pracarine na www.gauravani.info albo w celu jej zakupienia na: www.bhaktistore.com.

Tłumaczenie: Premdas dasa
Korekta: Kanhaiya Lal dasa

Dodałem stronkę na blogu z wykładami świętych w Musułach

2010-05-11T17:49:00.001+02:00

Dandavaty Drodzy Wielbiciele i Wielbicielki!

Stworzyłem oddzielną stronkę na wykłady w Musułach na swoim blogu:

Tu link do stronki

W tej chwili umieściłem tam wykłady z pobytu Śrila BV Vana Maharaja, Damodara Maharadża i Sadhu Maharadża. Większa część jest z tłumaczeniem polskim. Są także bhadżany z ich pobytu.

Chcę dokładać tam kolejne materiały, mam nadzieję, że z czasem umieszczę pozostałe, które mam i kolejne, które się pojawią.

Pozdrawiam,

Premdas

Radhe! Radhe!

Perełka od Sudevi dd :)

2010-05-10T14:40:00.009+02:00

Jak w temacie.

Specjalnie dla Was Srimati Sudevi dd nuci "na żywo" (podając melodię), fragmenty dwóch ulubionych przez Gurudeva pieśni waisznawów :)

Podobno Śri Kriszna nie może się powstrzymać od słuchania tych pieśni. Więc mamy na "Niego" sposób ;)

Trivikram Maharadża wyjawia rolę guru w ISKCON-ie, w mniej niż 30 sekund!

2010-05-10T00:23:00.014+02:00

Składam moje pełne szacunku pokłony wszystkim szczerym duszom, wielbicielom i wielbicielkom Sri Sri Radhy i Kriszny.

Było jeszcze trochę nieparlamentarnych wyzwisk pod adresem Gurudeva i jego uczniów od osób z ISKCON-u, które otrzymałem emailem, oraz podobnych w tonie i wymowie repost na ISKCON-owych polskich (jak i pewnie innych też) forach w tak zwanym "międzyczasie"...

A tu niespodzianka! Oto Trivikram Maharadża (uczeń Śrila Prabhupada i ISKCON-owy guru) wyjawia kontrowersyjną prawdę w 30 sekund!

Srila Prabhupada czasami powtarzał swoim uczniom: "Nie staniecie się w tym życiu czystymi wielbicielami, ani nawet wasze dzieci z powodu waszego towarzystwa..."

Tak czy inaczej kogo Śrila Prabhupada miał na myśli? ISKCON-owych guru, liderów GBC, wszystkich swoich uczniów, czy wszystkich swoich uczniów w ISKCON-ie?

A tu poniżej jest 30 sekundowe video, na którym Trivikram Maharadż to potwierdza.

Kto ma oczy niechaj patrzy, kto ma uszy niechaj słucha...

Chyba to daje do myślenia na tyle, żeby zadać sobie pytanie: czy liderzy ISKCON-u, a w tym ISKCON-owi guru, nie mówiąc o innych w ISKCON-nie, są na odpowiedniej pozycji aby pouczać i krytykować Śrila Narajana Maharadża?

Pewna wielbicielka, którą znam nie związana bezpośrednio z Śrila Narajanem Maharadżem, przytoczyła w związku z tą sytuacją porównanie zasłyszane od jej guru. Porównał obrazę czystego waisznawy do wybuchu bomby atomowej. Najpierw są fizyczne efekty: obrażenia i ofiary, dewastacja środowiska, spustoszenie, a potem długo, długo działają efekty uboczne, takie jak choroba popromienna. W końcu wszyscy, którzy byli w zasięgu promieniowania umierają. Zgroza. Oby Kriszna miał ich w opiece, a waisznawa przebaczył!

"Apel o przeprosiny i poprawę do GBC" - jednego z najstarszych uczniów Srila Prabhupada

2010-05-07T13:41:00.004+02:00

Jest to "Apel" Prabhupadadasanudasa, członka ISKCON-u, nie związanego bezpośrednio z misją Śrila Narajana Maharaja. Prabhupadadasanudasa był już ze Śrila Prabhupadą (jak sam o tym pisze) zanim jeszcze GBC zostało powołane.

"Na stronie po tekstem znajduje się także odnośnik do oryginału w wersji angielskiej.

Drodzy członkowie GBC lub inni, którzy napisali tą pomysłową prezentację:
Proszę przyjmijcie moje pokorne pokłony i modlitwy za was, mające na celu ostateczne wyzwolenie was od tego typu myślenia. Uprzejmie informuję, że jestem uczniem Śrila Prabhupada, będąc już w starszym wieku, jak również, że spędziłem z Jego Świątobliwością dużo czasu. Nie jestem członkiem sangi Śrila Narajana Maharadża. Zwykle nie angażuję się w polityczne rozgrywki GBC odkąd, one nie mają końca i ciągle się zmieniają. Jednakże czuję, że moim obowiązkiem w stosunku do Śrila Prabhupada jest powiedzenie czegoś w tej sprawie.

Bez względu na to czy wam się podoba nauczanie Śrila Narajana Maharadża, czy nie, nie jest to jednak tą kwestą. Kwestią, jest to, że jest on starszym (seniorem) Waisznawą, szanowanym wszędzie, na całym świecie i w rzeczywistości był bliskim przyjacielem Śrila Prabhupady. Proszę nie wprawiajcie w ten sposób Śrila Prabhupada w zażenowanie. Nie jest w naszej jurysdykcji osądzanie lub krytykowanie tych, którzy są starsi od nas wiekiem lub doświadczeniem, tak jak on.

Proszę was drodzy bracia duchowi, to jest żenujące abyście zachowywali się w ten sposób. Czy możecie być szczerzy i powiedzieć uczciwie, że: „Nie chcemy Narajana Maharadża tutaj, ponieważ jest on dużo bardziej wyższy rangą, jest bardzo charyzmatyczny, ponieważ bardzo inspiruje duchowo, tak bardzo, że czujemy się zagrożeni; Martwimy się o naszych uczniów (u których odnotowano trzyletni okres przydatności), boimy się, że mogą opuścić nas i udać się do niego.”, przynajmniej wtedy wasza szczerość mogłaby zostać doceniona. Jednakże, w tym długim tekście wyciągnięto, że on powiedział to..., on powiedział tamto, to jest wielkie g... (jak również przedstawiacie zniekształcone fakty), w tej sytuacji trudno jest odczuwać cokolwiek innego jak tylko zażenowanie (wstyd), widząc waszą „czystość” przekazu. Wiecie, każdy widzi przez tą maskę.

Niestety, fanatyzm odnajdziemy we wszystkich religijnych kręgach, jak również czasami nowo nawróceni w swojej nadgorliwości mogą wyglądać na szorstkich, wstrętnych i jawnie obraźliwych. Można by to powiedzieć z obydwu stron. Jednakże krytykowanie sadhu, który jest dla nas wyższym rangą, ze względu na swój wiek, ze względu na diksa, na doświadczenie oraz przez wzgląd na jego długotrwały związek z naszym Śrila Prabhupadą, jest naganne (karygodne). Nawet jeśli nie podoba wam się to w jaki sposób on naucza, nadal nie jest waszą rolą aby go krytykować. Prabhupada mógł krytykować swoich braci duchowych, jednakże on nigdy nie zezwolił nam na to. Jest to kwestią etykiety Waisznawa (Wisznuickiej).

Naprawdę smutną rzeczą w tym wszystkim jest to, że wielu z was jest szczerymi i oddanymi uczniami Śrila Prabhupady. Wszyscy wystartowaliście ze szczerym pragnieniem aby służyć Śrila Prbhupadzie i nauczyć się służyć Krysznie. Jednakże dokonaliście kilku złych wyborów, gdy przedwcześnie próbowaliście nosić buty „tatusia”, jednakże on jest wybaczający i wciąż was kocha. On kocha nas wszystkich, nawet tych, którzy zbłądzili i tych którzy skończyli w bardzo nieszczęśliwych okolicznościach.

Kiedyś odwiedziłem kilka programów Śrila Narajana Maharadża, byłem zaskoczony dużą liczbą uczniów Prabhupady, którzy tam byli, intonowali, tańczyli, nauczali i robili właśnie te rzeczy, których robienia nauczył nas Śrila Prabhupada. Byłem również zdumiony ogromną liczbą entuzjastycznej młodzieży, wychowanków gurukuli oraz nowych wielbicieli, wszyscy skakali, tańczyli i intonowali, tak samo jak my robiliśmy to w młodości. Oni są na prawdę zainspirowani. Prabhupada zwykł mawiać: „Jeśli chcesz poznać czym jest budyń, to musisz go spróbować.”

Wątpię, czy nie brakuje wam czasu na spożywacie tak dużej ilości transcendentalnego budyniu w tych dniach, kiedy jesteście tak bardzo zajęci krytykowaniem, wyciąganiem i porównywaniem notatek. W Ameryce, na ziemi martwych i niepełnosprawnych (upośledzonych) guru, Świątynie Śrila Prabhupada świecą pustkami, zmniejszają się bądź upadają, albo są utrzymywane przez hindusów, którzy nie zadowalają się małostkowymi rzeczami jak wy.

Prawdą jest powiedzenie, że nie można nauczyć nowych sztuczek starego psa. Jednakże stare psy umierają, a nowe szczenięta pojawiają się z ich młodzieńczym zapałem i entuzjazmem. To właśnie dzieje się w sandze Śrila Narajana Maharadża, ale wy nie chcecie tego zobaczyć. Zamiast tego wolicie kurczowo trzymać się waszej pedanterii i dumy. Jednakże proszę nie oczekujcie od innych aby wszyscy oni robili to samo razem z wami. Czy zastanowiliście się co kiedyś powie historia? Być może przeczytamy coś takiego:

„Po odejściu światowej sławy Duchowego Przywódcy Jego Boskiej Miłości A.C. Bhaktiwedanty Swamiego Prabhupady, garść jego młodych uczniów przedwcześnie okrzyknęła się jego sukcesorami, tym sposobem zrujnowali i zasiali spustoszenie w jego misji. Ci nieprawdziwi guru zwiodło setki duchowych aspirantów, siejąc zniszczenie w instytucji, którą zbudował Swami Prabhupada, pozostawili gniew na swej drodze, zranionych uczniów, wielu z nich całkowicie porzuciło swoje duchowe życie.”

Nie wiem jak wy, ale ja jestem pewien, że nie chciał bym mieć czegoś takiego w swoim życiorysie.

Wtedy historia opowie:

„Kiedy ta sytuacja stała się nie do zniesienia dla obu stron, dla szczerych uczniów Śrila Bhaktiwedanty Swamiego Prabhupady, jak również dla beznadziejnie zniechęconych, nowych uczniów tych fałszywych guru, na horyzoncie pojawiła się inna wielka osobistość. Tą osobą był duchowy siostrzeniec Śrila Prabhupady, z którym znał się przez wiele lat i którzy przeprowadził ostatnią wielką ceremonię pożegnalną Bhaktiwedanty Swamiego. Znany był on jako Śri B.V. Narajana Maharadża i był on starszym członkiem Gaudiya Vedanta Samiti, organizacji założonej w 1941 roku przez jego Gurudeva, Śrila Bhakti Pragjana Keszawa Goswamiego Maharadża. W rzeczywistości Gaudiya Vedanta Samiti została założona przez Bhaktiwedantę Swamiego, we współpracy ze swoim bratem duchowym Śrila Bhakti Pragjana Keszawa Maharadżem. Z rąk swojego ukochanego brata duchowego Śrila Bhaktivedanta Swami otrzymał inicjację sanjasińską.”

Może to doprowadzić do konkluzji:

„Dzięki szczerym wysiłkom Śrila B.V. Narajana Maharadża, setki i tysiące szczęśliwych dusz, zostało uratowanych z duchowego holokaustu, który miał miejsce w ISKCON po odejściu Śrila Prabhupady. Śrila Narajana Maharadża pomimo swojego podeszłego wieku i słabego zdrowia, wziął na swoje barki nieustanne podróżowanie dookoła świata, aby zapewnić misji Śrila Prabhupada autentyczną kontynuację, w sposób zgodny z tradycją Waisznawa (Wiszuicką) w linii Gaudja Sampradaja. Średniowiecze ISKCON'u zostało zakończone poprzez Renesans ogólnoświatowego nauczania prowadzonego przez Śri B.V. Narajana Maharadża, który pracując bez wytchnienia, będąc w bardzo podeszłym wieku, drukował książki, zakładał świątynie i aśramy oraz uzdrawiał serca tak wielu szczerych dusz.”

Bez względu czy to wam się podoba, czy nie, jest bardzo prawdopodobnym, że historia będzie mówiła w ten sposób. Nikt nie będzie chciał o was pamiętać, ani nikt nie będzie chciał pamiętać o tragedii, którą zafundowaliście ISKCON'owi Śrila Prbhupady.

Jednakże, najgorsze w tym wszystkim jest to, że znieważacie tą wielką osobistość, która nie zrobiła wam nic złego. On podróżuje i naucza, będąc zainspirowanym wizją ogólnoświatowej jedności. Nieustannie tłumaczy duchowe teksty, ujawniając nam więcej i więcej z literatury Goswamich. Posiada tysiące hinduskich uczniów w Indiach, posiada także uczniów w Malezji, w Hong Kongu oraz w Europie, Południowej Afryce, Australii, itd. Ludzie zachodu stanowią tylko małą część jego sangi. On robi tylko to, co robią Aczarjowie: podróżuje i naucza, buduje aśramy dla swoich wielbicieli, buduje świątynie, instaluje Bóstwa, naucza masy, inspiruje podporządkowane dusze. Posiada on wszystkie oznaki Aczarji. Mimo tego, dokonaliście wyboru, aby go krytykować i popełniać zniewagi przeciwko niemu. Myślę, że wy na prawdę prowadzeni jesteście ciemną drogą w dół .

Nasz Śrila Prbhupada kocha nas wszystkich, nawet tych, którzy są uparci, odchyleni od normy (wykolejeni) i buntowniczy. Jednakże w tym przypadku on raczej ukarze was srogo. Śrila Narajana Maharadża jest nie tylko wyższym rangą pod każdym względem, ale jest on bardzo bliskim duchowym krewnym (przyjacielem) Śrila Prbhupady. Czy na prawdę wierzycie, że Śrila Prbhupada chce abyście zachowywali się jak zazdrosne zepsute dzieci, które znieważają kogoś tego pokroju?

Byłem razem z Śrila Prbhupadem od najwcześniejszych dni, zanim powstała GBC. W tych wczesnych czasach, co jest niezaprzeczalną prawdą, Prabhupada prowadził korespondencję z Narajanem Maharadżem, który wysyłał mu instrumenty, Bóstwa, jak również lekarstwa Ajurwedyjskie. Wszyscy starsi wielbiciele wiedzą o tym. W tamtym czasie, komunikacja pomiędzy Indiami i USA była trudna albo prawie niemożliwa. Prabhupada zawsze wpadał w zachwyt, kiedy otrzymywał duże paczki różnych parafernaliów i leków Ajurwedyjskich od Śrila Narajana Maharadża. Ważne w tym wszystkim jest zrozumienie tego, że Śrila Pabhupada posiadał swoje życie zanim przybył do USA, posiadał relacje z przyjaciółmi oraz wieloma zwolennikami. Nie byłby on szczęśliwy z bycia świadkiem waszego żenującego i obraźliwego zachowania w stosunku do Śrila Narajana Maharadża. Prabhupada miał dużo szacunku i utrzymywał stosunki z wieloma świątobliwymi osobami, więc nie stosownym jest ograniczanie go pod tym względem.

Tak więc jako część „małpich uczniów”, jeśli przeczytacie jego książki to zobaczycie, że były takie czasy kiedy Śrila Prabhupada nazywał swoich zachodnich uczniów małpimi uczniami. To nie oznacza, że kochał ich mniej, ale tylko to, że brakowało im cech brahminicznych.

Rozważając to, co zrobiliście ISKCON'owi naszego mistrza duchowego, nazwa „małpi uczniowie” może być odczytana jako nazbyt uprzejma, podczas gdy określenie „wyzyskiwacze” byłoby bardziej adekwatne.

Proszę więc was abyście publicznie nie wprawiali nas pozostałych uczniów Prabhupady w zażenowanie, działając w ten sposób. Ci z was, którzy mają taką możliwość, zamiast siedzieć w swoich domach i wypisywać tego typu rzeczy na swoich komputerach, albo ścigać hindusów o pieniądze abyście mogli budować pomniki (monumenty), powinni udać się na zewnątrz aby nauczać, tak jak robi to Śrila Narajana Maharadża.

Przejęliście cały majątek (aktywa) i świątynie; więc zróbcie coś z tym. Nie pozwólcie świątyniom Prabhupady gnić i podupadać, zarówno materialnie jak i duchowo. Jeśli natomiast nie jesteście zdolni do tego by zrobić coś wartościowego, wtedy przynajmniej nie potępiajcie tych, którzy są w stanie to zrobić, tych którzy poświęcają swoje życia i pełnią wyrzeczenia podróżowania i nauczania na całym świecie.

Jesteśmy dumni z takich braci jak Indradyumna Swami, Radanatha Maharadż, Govinda Swami, Giriraja Swami i wielu innych, o których należy też wspomnieć. Dlatego jestem pewien, że są oni zbyt zajęci swoimi programami nauczania, aby znaleźć jakiś czas na pisanie krytyk przeciwko Śrila Narajanowi Maharadżowi. Może wy z GBC powinniście podążać za ich przykładem. Byłoby to bardziej zadowalające dla naszego Śrila Prbhupada. Przynajmniej nie bądźcie przyczyną zażenowania dla naszego ukochanego mistrza duchowego, poprzez okazywanie braku szacunku komuś, kto przez całe życie posiadał bliski przyjacielski związek z nim. Prosty list z szacunkiem i przeprosinami byłby w tym przypadku bardzo zalecany.

Bez względu na to, czy to wam się podoba, czy nie Śrila Narajana Maharadża posiada siddhi Waisznawa (Wiszuickie), które sprawia, że jest on bardzo potężnym nauczycielem. Jest on pobłogosławiony przez Pana Ćajtanję, zamienia ludzi w wielbicieli na całym świecie i bierze udział w szerzeniu Świętego Imienia we wszystkich miastach i wioskach. Tylko niewielki procent tych wielbicieli wywodzi się z ISKCON. On jest starszym rangą w stosunku do nas, pod każdym względem, tak więc nawet jeśli nie zgadzamy się z nim, nie jest naszą rolą krytykowanie go. Jest to bardzo poważna Waisznawa Aparadha.

Co jeśli, przez przypadek, okazało by się, że został on wysłany przez Śrila Prabhupadę, aby posprzątać brud jakiego narobiliście w ISKCON? Pomyślcie jak wiele osób aspirujących duchowo zostało rozczarowanych, zdruzgotanych i duchowo zniszczonych, szczególnie po tym kiedy byli „inicjowani” po trzy, czy pięć razy, przez tak zwanych ISKCON'owych guru! Czy wy naprawdę myślicie, że nie ponosicie żadnej odpowiedzialności za te zniszczenia?

Podobnie jak to robił Kościół Katolicki, kamuflowaliście różnego rodzaju potworności i kurczowo trzymaliście się swoich stanowisk sprawowania władzy, wypijając do ostatniej kropli odurzającą substancję zwaną pratistha. Śrila Prbhupada ostrzegał nas wiele razy przed osobistymi ambicjami. Proszę, nie pozwólcie waszym własnym ambicjom, aby zniszczyły waszą szansę na bhakti marg; Waisznawa ninda jest bardzo poważna. Nawet Kryszna jej nie wybacza. Tylko Waisznawa, którego obraziliście może ją złagodzić.

Proszę was moi drodzy bracia duchowi z GBC, proszę błagajcie o wybaczenie tego wielkiego Waisznawę, którego błędnie krytykowaliście i oczernialiście. To jest wasza jedyna nadzieja. On jest już stary i nie będzie tutaj zbyt wiele lat; Modlę się za was, o to byście odnaleźli inteligencję oraz byście błagali go o wybaczenie i mogli dokonać zadośćuczynienia, zanim on odejdzie z tego świata, w przeciwnym razie wasza przyszłość jest bardzo, bardzo ciemna. Wasz sługa w służbie dla Śrila Prbhupada.

Prabhupadadasanudasa

PS. Były takie czasy, kiedy Śrila Prbhupada był totalnie zdegustowany poprzez GBC i był przynajmniej jeden taki przypadek, kiedy powiedział on całemu ISKCON'owi, że wszyscy pozostali powinni zignorować GBC. Myślę, że teraz mamy ten sam przypadek."

Tłumaczył: Kanhaiya Lal dasa

Źródło oryginału:

Dlaczego odchodzimy z ISKCON-u? Część 2

2010-05-03T09:55:00.006+02:00

Dlaczego odchodzimy z ISKCON-u?

2010-04-30T06:41:00.003+02:00

Śri Śri Radha Govinda po abiszeku w Dvadasi 25-04-2010

2010-04-25T14:44:00.006+02:00

Lotosowe stópki Śri Kriszny poniżej :)

(Dla tych, którzy nie wiedzą krótka informacja: Bóstwa Śri Śri Radha-Govinda zostały zainstalowane osobiście przez mojego Gurudeva: Śrila BV Narajana Maharadża)

Od Sri Sri Radha Govinda ki jaya!

Po Ekadasi dziś także nowe ubranka i ornamenty dla Bóstw.

Od Sri Sri Radha Govinda ki jaya!

Czyści wielbiciele są jak łabędzie!

2010-04-25T13:48:00.013+02:00

W dniach 16 do 21 kwietnia 2010 r. gościliśmy w Musułach Śrila BV Vana Maharadża i Śrila BV Sadhu Maharadża. 16-18 kwietnia dołączył także Śrila Damodara Maharadża i tym sposobem gościliśmy trzy znakomite osobistości jednorazowo! Wszyscy oni uważają Śrila Narajana Maharadża za swojego sziksza (instruującego guru) a Śrila BV Damodara i Sadhu Maharadża są także jego inicjowanymi uczniami.

Od Srila BV Van Maharaja in Musuly, Poland

Kiedy 17 kwietnia, tuż przed wschodem słońca, wyszedłem do ogrodu po kwiaty do ofiarowania dla Śri Śi Radha-Gowindy w pewnej chwili usłyszałem niezwykle wysoką wibrację jaką wydają skrzydła podczas lotu ptaków. Pomyślałem, że wiosna idzie i pewnie kaczki przyleciały, ale odruchowo spojrzałem w niebo skąd dobiegał ten odgłos. Ku mojemu zdziwieniu i miłemu zaskoczeniu dostrzegłem w powietrzu na tle nieba lecące na wschód piękne sylwetki trzech łabędzi :) Co za widok! Zaraz pomyślałem: " Ale mamy szczęście! Gościmy trzech paramahamsów *) w naszym domu!..."

17 kwietnia odbył się program otwarty w Warszawie z udziałem naszych gości.

Od Zdjęcia Bloggera

Ważnym wydarzeniem była też inicjacja Świętym Imieniem Gopinatha i Radhanatha w Musułach, która odbyła się 19 kwietnia.

*) paramahamsa (sanskryt) - łabędź. w przenośni języka duchowego oznacza osobę duchowo zaawansowaną. W Indiach uważa się, że łabędź potrafi odcedzić mleko z wody. Podobnie osoba duchowa potrafi dostrzegać świat transcendentalny przebywając w tym świecie materii i transformować w czystych wielbicieli dusze uwarunkowane czynnościami materialnymi.

Wizyta Śrila BV Van Maharadża w Polsce - kwiecień 2010

2010-03-30T14:58:00.005+02:00

Już teraz zapraszam wszystkich miłych bhaktów do uczestniczenia w wykładach wspaniałego rasika-waisznawy: Srila BV Van Maharaja, które odbędą się w dniach 16-21 kwietnia w Musułach pod Warszawą.

Tu trochę biografii: Kliknij na link tu

...A tu zdjęć Maharaja:

Kliknij na link tu: album nr 1

Kliknij na link tu: album nr 2

Osoby chcące uczestniczyć w wykładach proszę o kontakt ze mną w sprawie zakwaterowania i prasadam pod nr telefonu: +48783315911.

Pozdrawiam Premdas.

Wizyta Śrila B.V. Śrautiego Maharadża w Śri Śri Radha Govinda Aśram

2010-01-13T10:26:00.002+01:00

W dniach 7-9 stycznia gościliśmy u siebie Śrila B.V. Śrautiego Maharadża.

Poniżej wykłady, które udało się zarejestrować.

Create a MySpace Playlist at MixPod.com

Wykłady B.V. Sadhu Maharadża z listopada

2010-01-03T21:20:00.006+01:00

Create a playlist at MixPod.com

"Japa Retreat" w Musułach - Śri Śri Radha Govinda Gaudiya Math Aśram ;)

2010-01-02T17:33:00.022+01:00

Było super.

Wielbiciele świetnie się zorganizowali i współpracowali, a festiwal Nama-navami (Festiwal Świętego Imienia) tworzył dodatkowo podstawę do doskonałych relacji.

BV Tridandi Maharaj otworzył nam oczy na wiele tematów związanych z przyczynami przyjścia Czajtanji Mahaprabhu, z rasa-tattvą, guru-tattvą i jiva tattvą. Pomagał w gotowaniu i sprzątaniu. Udzielał prywatnych odpowiedzi wielbicielom.

Oto link gdzie można znaleźć komentarze uczestników naszego Festiwalu po Polsku i fotkę: "Japa Retreat" na blogu

BV Tridandi Maharaj nadał nazwę posiadłości Śri Sri Radhy i Govindy:

Śri Śri Radha-Govinda Gaudiya Math Aśram ;)

Umieszczam także link do opisanego przeze mnie cudownego incydentu ze Śri Śri Radha Govinda, jaki miał miejsce podczas Festiwalu Nama-navami: "Historia o kolczykach Śrimati Radharani"

Wizyta B.V. Sadhu Maharadża

2009-11-28T18:23:00.003+01:00

W dniach 17-21 listopada gościliśmy u siebie Śrila B.V. Sadhu Maharadża.

Głownym tematem jego wykładów były: "Nektar instrukcji" Śrila B.V. Swamiego Prabhupada, "Upadeszamrita" Śrila Rupy Gosvamiego, "Manahsziksza" Srila Ragunatha Dasa Gosvamiego i oczywiście wspaniałe Kryszna-katha.

Po wizycie w Świętym Dham w czasie Kartika

2009-11-06T19:03:00.011+01:00

Od Sri Sri Radha Govinda ki jaya!

... wrażeń co niemiara.

Po miesiącu Festiwalu Kartika we Wrindawan Dham i Gowardhana wróciłem ze wspaniałym i łaskawym podarunkiem od Śrila Gurudeva: zainstalowanymi przez niego osobiście Bóstwami Śri Śri Radha-Govinda ;) (Instalacja Śri Śri Radha-Govinda miała miejsce: 2009-10-29 w Ekadasi, Kartika, Govardhan, Indie)

Śri Krishna Janmastami w Musułach 2009

2009-08-26T05:55:00.006+02:00

Wizyta Kishiori-mohana dasa i Sudevi devi dasi w Polsce

2009-08-10T20:17:00.012+02:00

Na początku lipca gościliśmy w Polsce parę wspaniałych wielbicieli o przepięknych głosach (to trzeba usłyszeć!) i otwartych sercach, uczniów Narayana Maharaja.

Poza wspólnymi bhajanami, arati, wykładami, rozmowami, było też życie codzienne czego przykłady poniżej na zdjęciach :)

"Najpierw pamietaj o nim i wtedy o mnie" - Srila Narayana Maharaja o Srila Prabhupadzie

2009-06-27T18:58:00.005+02:00

Wideo reportaż z "Festiwalu w Wenecji" 6-12 czerwca 2009

2009-06-23T11:04:00.021+02:00